©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

المدينة تنفي شرارها - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن صالح بن محمد Əl-Lulu Vəl Mərcan


المدينة تنفي شرارها


Mədinənin Pis İnsanları Çölə Atması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أُمِرْتُ بِقَرْيَةٍ تَأْكُلُ الْقُرَى، يَقُولُونَ يَثْرِبُ، وَهِيَ الْمَدِينَةُ تَنْفِي النَّاسَ كَمَا يَنْفِي الْكِيرُ خَبَثَ الْحَدِيدِ
872. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mənə başqa şəhərləri üstələyən bir şəhərə – Yəsrib adlanan yerə (hicrət etmək) əmr olundu. Ora Mədinədir. Körük dəmirin pasını tökdüyü kimi, (Mədinə də pis) adamları özündən kənar edir.” (Buxari 1871, Muslim 3419, 1382/488)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا بَايَعَ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى الإِسْلاَمِ، فَأَصَابَ الأَعْرَابِيَّ وَعْكٌ بِالْمَدِينَةِ، فَأَتَى الأَعْرَابِيُّ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ أَقِلْنِي بَيْعَتِي، فَأَبى رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ ثُمَّ جَاءَهُ، فَقَالَ: أَقِلْنِي بَيْعَتِي، فَأَبى؛ ثُمَّ جَاءَهُ فَقَالَ: أَقِلْنِي بَيْعَتِي، فَأَبى؛ فَخَرَجَ الأَعْرَابِيُّ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّمَا الْمَدِينَةُ كَالْكِيرِ تَنْفِي خَبَثَهَا وَيَنْصَعُ طِيبُهَا
873. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, bir bədəvi Rəsulullaha  İslam üzərə beyət etdi. (Bir müddətdən sonra) bədəvi şiddətli xəsəliyə tutuldu. Peyğəmbərin  yanına gələrək dedi: “Ya Rəsulullah! Mənim beyətimi poz”. Peyğəmbər  bu təklifi qəbul etmədi. Sonra bədəvi yenə gəlib: “Ya Rəsulullah! Mənim beyətimi poz” dedi. Peyğəmbər  yenə qəbul etmədi. Sonra yenə də gəlib: “Ya Rəsulullah! Beyətimi poz” dedi. Peyğəmbər  üz döndərdi. Bundan sonra bədəvi Mədinədən çıxıb getdi. Peyğəmbər: “Mədinə şəhəri ancaq dəmirçi körügü kimidir, pisini atar, təmizini (yaxşısını) isə süzüb saxlayar” deyə buyurdu. (Buxari 7211, 7322, Muslim 3421, 1383/489)
عَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ ، {فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ} رَجَعَ نَاسٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ أُحُدٍ ، وَكَانَ النَّاسُ فِيهِمْ فِرْقَتَيْنِ فَرِيقٌ يَقُولُ اقْتُلْهُمْ وَفَرِيقٌ يَقُولُ لاَ فَنَزَلَتْ {فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ} وَقَالَ إِنَّهَا طَيْبَةُ تَنْفِي الْخَبَثَ كَمَا تَنْفِي النَّارُ خَبَثَ الْفِضَّةِ.
874. Zeyd İbn Sabit  deyir ki:

Sizə nə oldu ki, münafiqlər barəsində iki dəstəyə ayrıldınız?...”. (ən-Nisa 88)

ayəsi haqqında deyir ki: “Peyğəmbərin səhabələrindən bir dəstə Uhud döyüşündən geri döndülər. Səhabələr o, geri dönən dəstə barədə iki firqəyə ayrıldılar. Birinci dəstə: “O, dönənləri öldürün” dedilər, digər dəstə: “Xeyr, onları öldürməyin” dedilər. Buna görə də Allah:

“Sizə nə oldu ki, münafiqlər barəsində iki dəstəyə ayrıldınız? Halbuki Allah onları etdikləri əməllərə görə geriyə qaytarmışdır. Siz Allahın azdırdığı kimsəni doğru yola yönəltməkmi istəyirsiniz? Allahın azdırdığı kimsə üçün heç bir yol tapa bilməzsən

”. (ən-Nisa 88).

Peyğəmbər: “Mədinə Taybədir. Mədinə, atəşin gümüşün pasını apardığı kimi pis insanları (çölə atar)”. (Buxari 4589, Muslim 3422, 1384/490)

من أراد أهل المدينة بسوء أذابه الله


Mədinəlilərə Pislik Etmək İstəyənlərə Allahın Əzab Etməsi


حديث سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: لاَ يَكِيدُ أَهْلَ الْمَدِينَةِ أَحَدٌ إِلاَّ انْمَاعَ كَمَا يَنْمَاعُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ
875. Səd  rəvayət etmişdir ki, mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Mədinə əhlinə pislik etmək istəyən hər kəs, duz suda əridiyi kimi əriyəcəkdir”. (Buxari 1877, Muslim 3427, 1387/494)

الترغيب في المدينة عند فتح الأمصار


Şəhərlər Fəth Edildiyi Zaman Mədinədə Yaşamağa Təşviq


حديث سُفْيَانَ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ رضي الله عنه، أَنَّهُ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: تُفْتَحُ الْيَمَنُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يُبِسُّونَ فَيَتَحَمَّلُونَ بِأَهْلِهِمْ وَمَنْ أَطَاعَهُمْ، وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ، وَتَفْتَحُ الشَّامُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يُبِسُّونَ فَيَتَحَمَّلُونَ بِأَهْلِيهِمْ وَمَنْ أَطَاعَهُمْ، وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ؛ وَتُفْتَحُ الْعِرَاقُ فَيَأْتِي قَوْمٌ يُبِسُّونَ فَيَتَحَمَّلُونَ بِأَهْلِيهِمْ وَمَنْ أَطَاعَهُمْ، وَالْمَدِينَةُ خَيْرٌ لَهُمْ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ
876. Sufyan İbn Əbu Zuheyr  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Yəmən fəth ediləcək və bəzi insanlar öz ailələrini və onlara itaət edənləri götürüb ora köçəcəklər. Halbuki Mədinə onlar üçün daha xeyirlidir. Kaş bilərdilər! Şam fəth ediləcək və bəzi insanlar öz ailələrini və onlara itaət edənləri götürüb ora köçəcəklər. Halbuki Mədinə onlar üçün daha xeyirlidir. Kaş bilərdilər! İraq fəth ediləcək və bəzi insanlar öz ailələrini və onlara itaət edənləri götürüb ora köçəcəklər. Halbuki Mədinə onlar üçün daha xeyirlidir. Kaş bilərdilər!”. (Buxari 1875, Muslim 3430, 3431, 1388/497)

في المدينة حين يتركها أهلها


Mədinə Əhlinin Onu Tərk Edəcələri Haqqında


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ: يَتْرُكُونَ الْمَدِينَةَ عَلَى خَيْرِ مَا كَانَتْ لاَ يَغْشَاهَا إِلاَّ الْعَوَافِ يُرِيدُ عَوَافِيَ السِّبَاعِ وَالطَّيْرِ وَآخِر مَنْ يَحْشَرُ رَاعِيَانِ مِنْ مُزَيْنَةَ يُرِيدَانِ الْمَدِينَةَ، يَنْعَقَانِ بِغَنَمِهِمَا فَيَجِدَانِهَا وَحْشًا، حَتَّى إِذَا بَلَغَ ثَنِيَّةَ الْوَدَاعِ خَرَّا عَلَى وُجُوهِهِمَا
877. Əbu Hureyra  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Mədinənin ən gözəl vaxtlarında (Qiyamətə yaxın) insanlar onu tərk edəcəklər. (O zaman) orada yırtıcı heyvanlardan və quşlardan başqa bir kimsə qalmayacaq. Mədinəyə ayaq basanların ən sonuncusu Muzeynə qəbiləsindən olan iki çoban olacaq. Onlar öz qoyunlarını haylayaraq Mədinəyə gəlib onun boş qaldığını görəcəklər. Nəhayət, onlar gəlib vida vadisinə çatdıqda üzüqoylu yerə yıxıla­caqlar.” (Buxari 1874, Muslim 3433, 1389/499)

ما بين القبر والمنبر روضة من رياض الجنة


Qəbirlə Minbər Arasının Cənnət Baxçalarından Bir Baxça Olması


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ زَيْدٍ الْمَازِنِيِّ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِى رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ
878. Abdullah İbn Zeyd əl-Məzini  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mənim evim ilə minbərim arası Cənnət baxçalarından bir baxçadır”. (Buxari 1195, 1196, 1888, 6588, 7335, Muslim 3434, 1390/500)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: مَا بَيْنَ بَيْتِي وَمِنْبَرِي رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ، وَمِنْبَرِي عَلَى حَوْضِي
879. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mənim evim ilə minbərim arası Cənnət baxçalarından bir baxçadır, minbərim isə hovuzun üzərindədir”. (Buxari 1196, Muslim 3436, 1391/502)

أحد جبل يحبنا ونحبه


Uhud Bizi Sevən Bir Dağdır, Biz Də Onu Sevirik


حديث أَبِي حُمَيْدٍ، قَالَ: أَقْبَلْنَا مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ غَزْوَةِ تَبُوكَ، حَتَّى إِذَا أَشْرَفْنَا عَلَى الْمَدِينَةِ، قَالَ: هذِهِ طَابَةُ وَهذَا أُحُدٌ، جَبَلٌ يُحِبُّنَا وَنُحِبُّهُ
880. Əbu Humeyd əs-Səidi  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ilə Təbuk döyüşündən qayıtdığımız zaman, Mədinəni yuxarı tərəfdən gördüyümüz zaman buyurdu: “Bu Taybədir, bu da Uhuddur. Uhud bizi sevən və bizim sevdiyimiz bir dağdır”. (Buxari 4422, Muslim 3437, 1392/503)

فضل الصلاة بمسجدي مكة والمدينة


Məkkə Və Mədinə Məscidində Namaz Qılmağın Fəziləti


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: صَلاَةٌ فِي مَسْجِدِي هذَا خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ صَلاَةٍ فِيمَا سِوَاهُ، إِلاَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ
881. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Mənim bu məscidimdə qılınan (bir) namaz Məscidülhəram istisna olmaqla, digər məscidlərdə qılınan min namazdan daha yaxşıdır”. (Buxari 1190, Muslim 3440, 1394/505)

لا تشد الرحال إِلا إِلى ثلاثة مساجد


Üç Məsciddən Başqa Heç Bir Yerə Səfər Edilməz


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: لاَ تُشَدُّ الرِّحَالُ إِلاَّ إِلَى ثَلاَثَةِ مَسَاجِدَ: الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ، وَمَسْجِدِ الرَّسُولِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَمَسْجِدِ الأَقْصى
882. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Üç məsciddən başqa heç bir yerə (ibadət məqsədi ilə) səfər etmək olmaz: (bu) – MəscidülHəram, Peyğəmbərin  məscidi və MəscidülƏqsadır.” (Buxari 1189, Muslim 3450, 1397/511)

فضل مسجد قباء وفضل الصلاة فيه وزيارته


Quba Məscidi, Orada Qılınan Namaz Və Ziyarətin Fəziləti


حديث ابْنِ عُمَرَ، قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْتِي قُبَاءً رَاكِبًا وَمَاشِيًا
883. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  Quba məscidinə həm piyada, həm də miniklə gedərdi. (Buxari 1194, Muslim 3457, 3459, 3460, 1399/519)





كتاب النكاح



Nigah Kitabı








كتاب النكاح


Nigah Kitabı


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ عَنْ عَلْقَمَةَ، قَالَ: كُنْتُ مَعَ عَبْدِ اللهِ فَلَقِيَهُ عُثْمَانُ بِمِنًى، فَقَالَ: يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمنِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً، فَخَلَيَا فَقَالَ عُثْمَانُ: هَلْ لَكَ يَا أَبَا عَبْدِ الرَّحْمنِ فِي أَنْ نُزَوِّجَكَ بِكْرًا تُذَكِّرُكَ مَا كُنْتَ تَعْهَدُ فَلَمَّا رَأَى عَبْدُ اللهِ أَنْ لَيْسَ لَهُ حَاجَةٌ إِلَى هذَا، أَشَارَ إِلَيَّ، فَقَالَ: يَا عَلْقَمَةُ فَانْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ: أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ، لَقَدْ قَالَ لَنَا النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: يَا مَعْشَرَ الشَّبَابِ مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمُ الْبَاءَةَ فَلْيَتَزَوَّجْ، وَمَنْ لَمْ يَسْتَطِعْ فَعَلَيْهِ بِالْصَّوْمِ فَإِنَّهُ لَهُ وِجَاءٌ
884. Əlqamə deyir ki, mən Abdullah İbn Məsud  ilə birlikdə idim. Onunla Minada Osman İbn Əffan  ilə qarşılaşdıq. Ona: “Ey Əbu AbdurRahman! Mənim sənə bir ehtiyacım var!” dedi. İkisi də kənara çəkildilər. Osman, Abdullaha: “Ey Əbu AbdurRahman! Gəl səni gənc bir qadınla evləndirək, bəlkə sənə keçmişində olanları xatırladar. Səni gənc bir qadınla evləndirməyimizi istəyirsənmi?” dedi. Abdullah, Osmanın ona bu təklifinə ehtiyacı olmadığına görə mənə işarə edərək: “Ey Əlqamə!” deyə çağırdı. Mən də ona yaxınlaşdım. Bu vaxt Abdullah, Osmana bunları söyləyirdi: “Xəbərin olsun, əgər sən bunları mənə dedinsə, bilki səndən əvvəl bizə Peyğəmbər  belə buyurmuşdur: “Ey cavanlar zümrəsi! Sizlərdən kimin evlənməyə gücü yetirsə, evlənsin! Çünki evlilik gözü (haramdan) daha çox qoruyar və namusu (iffətini) yaxşı hifz edər. Hər kim evlənməyə qadir deyilsə, oruc tutsun! Çünki bu, onun şəhvətini söndürən bir şeydir”. (Buxari 5065, 5066, Muslim 3464, 1400/1)
حديث أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رضي الله عنه، قَالَ: جَاءَ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ إِلَى بُيوتِ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَسْأَلُونَ عَنْ عِبَادَةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَلَمَّا أُخْبِرُوا كَأَنَّهُمْ تَقَالُّوهَا، فَقَالُوا: وَأَيْنَ نَحْنُ مِنَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَدْ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ؛ قَالَ أَحَدُهُمْ: أَمَّا أَنَا فَإِنِّي أُصَلِّي اللَّيْلَ أَبَدًا؛ وَقَالَ آخَرُ: أَنَا أَصُومُ الدَّهْرَ وَلاَ أُفْطِرُ؛ وَقَالَ آخَرُ: أَنَا أَعْتَزِلُ النِّسَاءَ فَلاَ أَتَزَوَّجُ أَبَدًا فَجَاءَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: أَنْتُمُ الَّذِينَ قُلْتُمْ كَذَا وَكَذَا؛ أَمَا وَاللهِ إِنِّي لأَخْشَاكُمْ للهِ وَأَتْقَاكُمْ لَهُ، لكِنِّي أَصُومُ وَأُفْطِرُ، وَأُصَلِّي وَأَرْقُدُ، وَأَتَزَوَّجُ النِّسَاءَ؛ فَمَنْ رَغِبَ عَنْ سُنَّتِي فَلَيْسَ مِنِّي
885. Ənəs İbn Malik  demişdir: “(Bir dəfə) üç nəfər Peyğəmbərin  evinə gəlib onun əhli-əyalından Peyğəmbərin  ibadəti barəsində soruşdu. Bu haqda onlara xəbər verildikdə onlar (etdikləri ibadətin) az olduğunu güman edib belə dedilər: “Yəni biz Peyğəmbər  kimi ola bilərikmi? Üstəlik Allah onun bütün keçmiş və gələcək xətalarını bağışlamışdır.” Onlardan birisi dedi: “Mən bütün gecələri ibadət edəcəyəm, yatmayacağam.” O birisi dedi: “Mən il boyu oruc tutacağam, (gündüzlər) yemək yeməyəcəyəm.” Üçüncüsü dedi: “Mən qadınlara yaxın durmayacağam, heç vaxt evlənməyəcəyəm.” Peyğəmbər  (bunu eşidəndən sonra) onların yanına gəlib dedi: “Filan, filan sözləri sizmi demisiniz?! Vallahi ki, aranızda Allahdan ən çox qorxanınız mənəm. Bununla belə mən bəzən oruc tutur, bəzən də tutmuram, gecənin bir vaxtını namaz qılır, digərində isə dincəlirəm və nəhayət, mən qadınlarla evlənirəm. Belə olduğu halda mənim yolumdan çıxan kimsələr məndən deyildirlər.” (Buxari 5063, Muslim 3469, 1401/5)
حديث سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، قَالَ رَدَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، عَلَى عُثْمَانَ بْنِ مَظْعُونٍ التَّبتُّلَ، وَلَوْ أَذِنَ لَهُ لاَخْتَصَيْنَا
886. Səd İbn Əbu Vəqqas  demişdir: “Peyğəmbər  Osman İbn Məzuna evlənməkdən boyun qaçırmağı qadağan etdi. Əgər Peyğəmbər  ona (bu işdə) izn versəydi, biz özümüzü axtalayardıq.” (Buxari 5073, Muslim 3470, 3471, 1402/6)

نكاح المتعة وبيان أنه أبيح ثم نسخ ثم أبيح ثم نسخ واستقر تحريمه إِلى يوم القيامة


Mutə Nigahı Və Əvvəl Bu Nigahın Mubah Olub Sonra Nəsh Edilməsi, Təkrar Mübah Olub Sonra Nəsh Edilməsi Və Qiyamət Gününə Qədər Haram Edilməsi


حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ مَسْعُودٍ رضي الله عنه، قَالَ: كُنَّا نَغْزُو مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَلَيْسَ مَعَنَا نِسَاءٌ، فَقُلْنَا: أَلاَ نَخْتَصِي فَنَهَانَا عَنْ ذَلِكَ، فَرَخَّصَ لَنَا بَعْدَ ذَلِكَ أَنْ نَتَزَوَّجَ الْمَرْأَةَ بِالثَّوْبِ؛ ثُمَّ قَرَأَ (يأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللهُ لَكُمْ)
887. Abdullah (İbn Məsud)  demişdir: “Biz Peyğəmbərlə  birlikdə döyüşlərdə iştirak edərkən yanımızda qadın olmurdu. (Bir dəfə) biz (ona) dedik: “Özümüzü axtalayaqmı?” O bunu bizə qadağan etdi və bundan sonra qadına (mehr olaraq) paltar (və ya başqa bir şey verib) onunla (müvəqqəti) nikaha girməyə59 rüsxət verdi, sonra da bu ayəni oxudu:

“Ey iman

gətirənlər! Allhın sizə halal buyurduğu təmiz ruziləri haram etməyin...”

(Buxari 4615, Muslim 3476, 1404/2)
حديث جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللهِ، وَسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ قَالاَ: كُنَّا فِي جَيْشٍ، فَأَتَانَا رَسُولُ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: إِنَّهُ قَدْ أُذِنَ لَكُمْ أَنْ تَسْتَمْتِعُوا، فَاسْتَمْتِعُوا
888. Cabir İbn Abdullah və Sələmə İbn Əkva  demişdir: “(Bir dəfə) biz döyüşdə ikən Peyğəmbərin  göndərdiyi adam bizim yanımıza gəlib dedi: “Sizə müvəqqəti nikah bağlamağa izn verildi, odur ki, (hələlik) bunu edə bilərsiniz.” (Buxari 5117, 5118, Muslim 3479, 1405/13)
حديث عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، نَهى عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءَ يَوْمَ خَيْبَرَ، وَعَنْ أَكْلِ الْحُمُرِ الإِنْسِيَّةِ
889. Əli İbn Əbu Talib  rəvayət etmişdir ki, Xeybər günü Peyğəmbər  siğəni və ev eşşəyinin ətini yeməyi haram buyurmuşdur”. (Buxari 4216, Muslim 3497, 5116, 1407/29)

تحريم الجمع بين المرأة وعمتها أو خالتها في النكاح


Bir Qadının Xalasını Və Ya Bibisini Bir Nigah Altında Cəm Edərək Evlənməyin Haram Olması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: لاَ يُجْمَعُ بَيْنَ الْمَرْأَةِ وَعَمَّتِهَا، وَلاَ بَيْنَ الْمَرْأَةِ وَخَالَتِهَا
890. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bir qadınla onun bibisi, bir qadınla onun xalası ilə birlikdə nigah olmaz”. (Buxari 5109, Muslim 3502, 1408/33)

تحريم نكاح المحرم وكراهة خطبته


Ehramda Olan Kimsənin Nigah Etməsinin Haram Olması Və Nişanlanmasının Bəyənilməməsi


حديث ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ تَزَوَّجَ مَيْمُونَةَ وَهُوَ مُحْرِمٌ
891. İbn Abbas  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ihramda ikən Meymunə ilə evləndi. (Buxari 1837, Muslim 3517, 1410/46)

تحريم الخطبة على خطبة أخيه حتى يأذن أو يترك


Nişanlı Qıza (Nişanlısı) İzin Vermədikcə Və Ya Onu Tərk Etmədikcə Nişan Aparmağın Haram Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ كَانَ يَقُولُ: نَهى النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَبِيعَ بَعْضُكُمْ عَلَى بَيْعِ بَعْضٍ، وَلاَ يَخْطُبَ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ حَتَّى يَتْرُكَ الْخَاطِبُ قَبْلَهُ أَوْ يَأْذَنَ لَهُ الْخَاطِبُ
892. İbn Ömər  demişdir: “Peyğəmbər  birinizin qardaşının alveri üstündən alver etməsini, habelə qardaşının nişan qoyduğu qıza, əvvəlki nişanlısı ondan imtina edənədək və ya ona izn verənədək nişan aparmasını qadağan etmişdir.” (Buxari 5142, Muslim 3520, 1412/49)

تحريم نكاح الشغار وبطلانه


Şiğar60 Nigahının Haram Və Batil Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهى عَنِ الشِّغَارِ الشِّغَارُ أَنْ يُزَوِّجَ الرَّجُلُ ابْنَتَهُ عَلَى أَنْ يُزَوِّجَهُ الآخَرُ ابْنَتَهُ، لَيْسَ بَيْنَهُمَا صَدَاقٌ
893. İbn Ömər  rəvayət etmişdir ki, Peyğəmbər  şiğar (adlanan nikah növü­nü) qadağan etmişdir.” (Buxari, 5112, Muslim 3530, 1415/57)

الوفاء بالشروط في النكاح


Nigahda Olan Şərtlərə Vəfalı Olmaq


حديث عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: أَحَقُّ الشُّرُوطِ أَنْ تُوفُوا بِهِ مَا اسْتَحْلَلْتُمْ بِهِ الْفُرُوجَ
894. Uqbə İbn Amir  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Yerinə yetirəcəyiniz şərtlərin ən əhəmiyyətlisi, nikah müqaviləsində bağladığınız şərtlərdir.” (Buxari 2721, Muslim 3537, 1418/43)

استئذان الثيب في النكاح بالنطق والبكر بالسكوت


Nigahda Dul Qadından İzn Almaq – Sözlə, Bakirədən İsə - Susmaqladır


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: لاَ تُنْكَحُ الأَيِّمُ حَتَّى تُسْتَأْمَرَ، وَلاَ تُنْكَحُ الْبِكْرُ حَتَّى تُسْتَأْذَنَ قَالُوا: يَا رَسُولَ اللهِ وَكَيْفَ إِذْنُهَا قَالَ: أَنْ تَسْكُتَ
895. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Dul qadının fikrini öyrənməyincə, habelə bakirə qızın iznini almayınca onları ərə vermək olmaz.” (Əshabələr) dedilər: “Ya Rəsulullah, bakirə qızın izin verməsini necə bilmək olar?” Peyğəmbər: “Onun susmağı ilə.” (Buxari 5136, Muslim 3538, 1419/64)
حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ يُسْتَأْمَرُ النِّسَاءُ فِي أَبْضَاعِهِنَّ قَالَ: نَعَمْ قُلْتُ: فَإِنَّ الْبِكْرَ تُسْتَأْمَرُ فَتَسْتَحِي فَتَسْكُتُ، قَالَ: سُكَاتُهَا إِذْنُهَا
896. Aişə rəvayət edir ki, mən: “Yə Rəsulullah! Qadınlardan nigah etdikləri zaman izin almaları soruşulurmu?” deyə soruşdum. Peyğəmbər: “Bəli” deyə buyurdu. Mən: “(Ya Rəsulullah!) evləndiyi kimsə haqqında utanar, susar (söz bildirməz axı?)” dedim. Peyğəmbər: “Onun susması iznidir” deyə buyurdu. (Buxari 6946, Muslim 3538, 1419/64)

تزويج الأب البكر الصغيرة


Kiçik Bakirə Qızını Atasının Evləndirməsi


حديث عَائِشَةَ، قَالَتْ: تَزَوَّجَنِي النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، وَأَنَا بِنْتُ سِتِّ سِنِينَ، فَقَدِمْنَا الْمَدِينَةَ، فَنَزَلْنَا فِي بَنِي الْحارِثِ بْنِ خَزْرَجٍ، فَوُعِكْتُ فَتَمَرَّقَ شَعَرِي، فَوَفَى جُمَيْمَةً، فَأَتَتْنِي أُمِّي، أُمُّ رُومَانَ، وَإنِّي لَفِي أُرْجُوحَةٍ، وَمَعِي صَوَاحِبُ لِي، فَصَرَخَتْ بِي فَأَتَيْتُهَا لاَ أَدْرِي مَا تُرِيد بِي؛ فَأَخَذَتْ بِيَدِي حَتَّى أَوْقَفَتْنِي عَلَى بَابِ الدَّارِ، وَإِنِّي لأَنْهِجُ حَتَّى سَكَنَ بَعْضُ نَفَسِى، ثُمَّ أَخَذَتْ شَيْئًا مِنْ مَاءٍ فَمَسَحَتْ بِهِ وَجْهِي وَرَأْسِي، ثُمَّ أَدْخَلَتْنِي الدَّارَ، فَإِذَا نِسْوَةٌ مِنَ الأَنْصَارِ فِي الْبَيْتِ، فَقُلْنَ: عَلَى الْخَيْرِ وَالْبَرَكَةِ، وَعَلَى خَيْرِ طَائِرٍ؛ فَأَسْلَمَتْنِي إِلَيْهِنَّ، فَأَصْلَحْنَ مِنْ شَأْنِي، فَلَمْ يَرُعْنِي إِلاَّ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ضُحًى، فَأَسْلَمَتْنِي إِلَيْهِ، وَأَنَا يَوْمَئِذٍ بِنْتُ تِسْعِ سِنِينَ
897. Aişə  demişdir: “Mən altı yaşımdan Peyğəmbərin  deyiklisi61 idim. Biz Mədinəyə gəldikdə Bəni Haris İbn Xəzrəc qəbiləsində qonaq qaldıq. Bu əsnada mən xəstələndim və mənim saçım tökülməyə başladı, lakin (sağaldıq­dan sonra) saçlarım çoxalıb uzandı. (Bir dəfə) mən rəfiqələrimlə yelləncəkdə yellənərkən anam Ummu Ruman gəlib məni çağırdı, mən də onun yanına getdim. Məndən nə istədiyini bilmirdim. O, mənim əlimdən tutub apardı. Nəhayət, gəlib evin qapısına çatdıq. Mən təngənəfəs olmuşdum. Elə ki mən rahat nəfəs almağa başladım, anam bir az su götürüb üzümə və başıma çəkdi, sonra məni evə daxil etdi. Mən o evdə ənsardan olan (bəzi) qadınları gördüm. Onlar (məni görəndə) dedilər: “Xeyirli, bərəkətli və uğurlu olsun!” Sonra anam məni onlara təhvil verdi, onlar da məni (toya) hazırladılar. Səhər Peyğəmbər  sakitcə mənim yanıma gəldi və qadınlar məni ona təhvil verdilər. O vaxt mənim doqquz yaşım var idi.” (Buxari 3894, Muslim 3544, 3545, 1422/69)

الصداق وجواز كونه تعليم قرآن وخاتم حديد وغير ذلك من قليل وكثير واستحباب كونه خمسمائة درهم لمن لا يجحف به


Mehir Babı Və Mehrin Quran Öyrətmək, Dəmir Üzük Və Başqalarından Azından Və Çoxundan Olmasının Müstəhəb Olması, Çətin Olmayacaqsa Mehiri Beş Yüz Dirhəm Verməyin Müstəhəb Olması


حديث سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ السَّاعِدِيِّ أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللهِ جِئْتُ لأَهَبَ لَكَ نَفْسِي، فَنَظَرَ إِلَيْهَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَصَعَّدَ النَّظَرَ إِلَيْهَا وَصَوَّبَهُ، ثُمَّ طَأْطَأَ رَأْسَهُ؛ فَلَمَّا رَأَتِ الْمَرْأَةُ أَنَّهُ لَمْ يَقْضِ فِيهَا شَيْئًا جَلَسَتْ فَقَامَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِهِ؛ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنْ لَمْ يَكُنْ لَكَ بِهَا حَاجَةٌ فَزَوِّجْنِيهَا فَقَالَ: هَلْ عِنْدَكَ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ: لاَ، وَاللهِ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: اذْهَبْ إِلَى أَهْلِكَ فَانْظُرْ هَلْ تَجِدُ شَيْئًا فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ؛ فَقَالَ؛ لاَ، وَاللهِ يَا رَسُولَ اللهِ، مَا وَجَدْتُ شَيْئًا قَالَ: انْظُرْ وَلَوْ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ فَذَهَبَ ثُمَّ رَجَعَ فَقَالَ: لاَ، وَاللهِ يَا رَسُولَ اللهِ، وَلاَ خَاتَمًا مِنْ حَدِيدٍ، وَلكِنْ هذَا إِزَارِي (قَالَ سَهْلٌ مَالَهُ رِدَاءٌ) فَلَهَا نِصْفُهُ فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَا تَصْنَعُ بِإِزَارِكَ إِنْ لَبِسْتَهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْهَا مِنْهُ شَيْءٌ، وَإِنْ لَبِسَتْهُ لَمْ يَكُنْ عَلَيْكَ شَيْءٌ فَجَلَسَ الرَّجُلُ حَتَّى طَالَ مَجْلِسُهُ ثُمَّ قَامَ، فَرَآهُ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُوَلِّيًا فَأَمَرَ بِهِ فَدُعِيَ، فَلَمَّا جَاءَ، قَالَ: مَاذَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ قَالَ: مَعِي سُورَةُ كَذَا وَسُورَةُ كَذَا وَسُورَة كَذَا؛ عَدَّهَا، قَالَ: أَتَقْرَؤُهُنَّ عَنْ ظَهْرِ قَلْبِكَ قَالَ: نَعَمْ قَالَ: اذْهَبْ فَقَدْ مَلَّكْتُكَهَا بِمَا مَعَكَ مِنَ الْقُرْآنِ
898. Səhl İbn Səd  rəvayət edir ki, (bir dəfə) bir qadın Peyğəmbərin  yanına gəlib dedi: “Ya Rəsulullah, gəlmişəm ki, canımı sənə bağışlayım (zövcə edəsən).” Peyğəmbər  diqqətlə baxıb onu başdan ayağa süzdü, sonra başını aşağı saldı. Qadın Peyğəmbərin  bir qərar vermədiyini görüb (bir kənarda) əyləşdi. (Bu vaxt) əshabələrindən biri ayağa qalxıb dedi: “Ya Rəsulullah, əgər istəmirsənsə, onu mənə ərə ver”. Peyğəmbər: “(Bu qadına mehr olaraq) bir şey verə bi­lərsənmi?” (Əshabə): “Xeyr, vallahi ki, (nəsə verməyə imkanım yoxdur) ya Rəsulullah!”. Peyğəmbər: “Get əhli-əyalının yanına, gör bir şey tapa bilirsənmi.” Əshabə çıxıb getdi. (Bir müddətdən) sonra geri qayıdıb dedi: “Vallahi ki, mən heç bir şey tapa bilmədim, ya Rəsulullah”. Peyğəmbər: “Bax heç olmasa dəmirdən bir üzük gətir.” Əshabə çıxıb getdi. (Bir müddətdən) sonra geri qayıdıb dedi: “Vallahi, ya Rəsulullah, mən heç dəmir üzük belə tapa bilmədim. Lakin bu mənim izarımdır, (qoy yarısı onun olsun)”. Səhl: “(O vaxt) bu adamın bürüncəyi yox idi ki, yarısını ona versin”. Peyğəmbər: “Sənin izarın onun nəyinə lazımdır?! Əgər sən onu geyinsən, bundan ona heç nə çatmayacaq, yox əgər o bunu geyinsə, onda bundan sənə heç nə çatmayacaq.” (Bundan sonra) həmin adam (bir kənarda) oturdu və bir müddət keçdikdən sonra ayağa qalxdı. Peyğəmbər  onun çıxıb getmək istədiyini gördükdə yanına çağırtdırdı. Əshabə Peyğəmbərin  yanına gəldikdə Peyğəmbər: “Qurandan nə bilirsən?” Əshabə: “Filan surəni, filan surəni və filan surəni bilirəm” deyə bu surələrin adlarını çəkdi. Peyğəmbər: “Bunları ona əzbərlədər-sənmi?”. Əshabə: “Bəli!” deyə cavab verdi. Peyğəmbər: “Get, bildiyin surələri (bu qadına öyrətmək) şərtilə onu sənə ərə verirəm.” (Buxari 5126, 5087, 5030, Muslim 3553, 1425/76)
حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، رَأَى عَلَى عَبْدِ الرَّحْمنِ بْنِ عَوْفٍ أَثَرَ صُفْرَةٍ قَالَ: مَا هذَا قَالَ: إِنِّي تَزَوَّجْتُ امْرَأَةً عَلَى وَزْنِ نَوَاةٍ مِنْ ذَهَبٍ، قَالَ: بَارَكَ اللهُ لَكَ، أَوْلِمْ وَلَوْ بِشَاةٍ
899. Ənəs  rəvayət edir ki. Peyğəmbər  AbdurRahman İbn Aufu  üzərində sarı rəngli boya izləri ilə gördükdə ona: “Bu nədir?” dedi. O: “Mən bir qızıl çəyirdək ağırlığında mühir müqabilində qadınla evləndim” dedi. Peyğəmbər: “

Bərəkəllahu Ləkə

, bir qoyunla da olan ziyafət ver” deyə buyurdu. (Buxari 5155, 6386, Muslim 3556, 1427/79)
?


-----azyarbajan-milli.html

-----bismillir-rahmnir-2.html

-----bu-fsild-mirl-mminin-3.html

-----cfg--edfwsg-5.html

-----ekolozhi-3.html