©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

أين يقوم الإمام من الميت للصلاة عليه - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي بن...


أين يقوم الإمام من الميت للصلاة عليه


Cənazə Namazında İmam Meyyidin Hansı Hissəsində Durur


حديث سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ رضي الله عنه، قَالَ: صَلَّيْتُ وَرَاءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى امْرَأَةٍ مَاتَتْ فِي نِفَاسِهَا، فَقَامَ عَلَيْهَا، وَسَطَهَا
566. Səmura İbn Cundəb  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  arxasında dayanıb, nifaslı ikən ölmüş bir qadının cənazə namazını qıldım. Peyğəmbər  cənazənin orta (kişi üçün baş tərəfdə durulur) nahiyəsində durdu.” (Buxari 1331, Muslim 2281, 964/88)








كتاب الزكاة



Zəkat Kitabı








كتاب الزكاة


Zəkat Kitabı


حديث أَبِي سَعِيدٍ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوَاقٍ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ ذَوْدٍ صَدَقَةٌ، وَلَيْسَ فِيمَا دُونَ خَمْسِ أَوْسُقٍ صَدَقَةٌ
567. Əbu Səid  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Beş övqiyədən43 az (gümüşdən) zəkat vermək gərək deyil. Beş dəvədən az sayda olan sürüdən zəkat vermək gərək deyil. Beş vəsqdən44 az məhsuldan zəkat vermək gərək deyil.” (Buxari 1405, Muslim 2310, 979/1)

لا زكاة على المسلم في عبده وفرسه


Müsəlmanın Quluna Və Atına Görə Zəkat Yoxdur


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: لَيْسَ عَلَى الْمُسْلِمِ فِي فَرَسِهِ وَغُلامِهِ صَدَقَةٌ
568. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Müsəlman bəndə öz atının və köləsinin zəkatını verməyə mükəlləf deyildir.” (Buxari 1463, Muslim 2320, 982/8)

في تقديم الزكاة ومنعها


Zəkatı Tez Vermək Və Heç Verməmək


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، قَالَ: أَمَرَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالصَّدَقَةِ، فَقِيلَ: مَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ، وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ، وَعَبَّاسُ بْن عَبْدِ الْمُطَّلِبِ؛ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنَّهُ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللهُ وَرَسُولُهُ وَأَمَّا خَالِدٌ، فَإِنَّكُمْ تَظْلمُونَ خَالِدًا، قَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللهِ؛ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، فَعَمُّ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَهِيَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ وَمِثْلَهَا مَعَهَا
569. Əbu Hureyra  demişdir: “Peyğəmbər  zəkat verməyi əmr etmişdi. Sonra ona İbn Cəmilin, Xalid İbn Vəlidin  və Abbas İbn AbdulMuttəlibin  zəkat verməkdən boyun qaçırdıqlarını söylədilər. Onda Peyğəmbər  buyurdu: “Niyə ibn Cəmil zəkat verməkdən boyun qaçırır?! Axı, Allah və Onun Rəsulu45 onu zəngin etmişlər. Xalidə gəlincə, siz ona qarşı haqsızlıq edirsiniz. O, öz zirehlərini, minik heyvanlarını və başqa yaraq-əsləhəsini Allah yolunda vəqf etmişdir46. O ki qaldı Abbas İbn AbdulMuttəlibə, o, Rəsulullahın  əmisidir və o, öz zəkatını, üstəlik bir o qədərini də verməlidir.” (Buxari 1468, Muslim 2324, 983/11)

زكاة الفطر على المسلمين من التمر والشعير


Müsəlmanların Xurma Və Arpadan Fitrə Zəkat Vermələrinin Vacib Olması


حديث ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَضَ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، عَلَى كُلِّ حُرٍّ أَوْ عَبْدٍ، ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى، مِنَ الْمُسْلِمِينَ
570. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  fitrə zəkatını müsəlmanlardan kişi və qadın, kölə və azad olmaqla hər birinə xurmadan bir saa47, arpadan bir saa olmaqla fərz etdi”. (Buxari 1504, Muslim 2325, 984/12)
حديث عَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ؛ قَالَ: أَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِزَكَاةِ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ قَالَ عَبْدُ اللهِ رضي الله عنه: فَجَعَلَ النَّاسُ عِدْلَهُ مُدَيْنِ مِنْ حِنْطَةٍ
571. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  fitrə zəkatını xurmadan bir saa, arpadan bir saa olaraq verilməsini əmr etdi. Abdullah: “İnsanlar iki muddu (yarım saa) həmən çəkini etdilər”. (Buxari 1507, Muslim 2328, 984/15)
حديث أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضي الله عنه، قَالَ: كُنَّا نُخْرِجُ زَكَاةَ الْفِطْرِ صَاعًا مِنْ طَعَامٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ أَقِطٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ
572. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, biz fitrə zəkatını hər cür təamlardan (yeyəcək şeylərdən) bir saa olaraq çıxarardıq. Yaxud arpadan bir saa, xurmadan bir saa, dənli bitkilərdən bir saa, quru üzümdən (kişmiş) bir saa olaraq çxardardıq”. (Buxari 1506, Muslim 2330, 985/17)
حديث أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ رضي الله عنه، قَالَ: كُنَّا نُعْطِيَهَا، فِي زَمَانِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، صَاعًا مِنْ طَعَامٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ تَمْرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ شَعِيرٍ، أَوْ صَاعًا مِنْ زَبِيبٍ فَلَمَّا جَاءَ مُعَاوِيَةُ وَجَاءَتِ السَّمْرَاءُ، قَالَ: أَرَى مُدًّا مِنْ هذَا يَعْدِلُ مُدَّيْنِ
573. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  vaxtında bizlər fitrə zəkatını hər cür təamlardn (yeyəcək şeylərdən) bir saa verərdik. Xurmdan bir saa, arpdan bir saa, quru üzümdən (kişmiş) bir saa”. Muaviyə (əmir seçildikdən) sonra: “Buğdadan bir mudd, iki mudda bərabər olaraq verərdik”. (Buxari 1508, Muslim 2331, 985/18)

إثم مانع الزكاة


Zəkatı Verməyənin Günahı


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: الْخَيْلُ لِثَلاَثَةٍ: لِرَجُلٍ أَجْرٌ، وَلِرَجُلٍ سِتْرٌ، وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللهِ فَأَطَالَ فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ، فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ مِنَ الْمَرْجِ أَوِ الرَّوْضَةِ كَانَتْ لَهُ حَسَنَاتٍ، وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ أَرْوَاثُهَا وَآثَارُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ، وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ يَسْقِيَهَا كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ لَهُ؛ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِئَاءً وَنِوَاءً لأَهْلِ الإِسْلاَمِ فَهِيَ وِزْرٌ عَلَى ذلِكَ وَسُئِلَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الْحُمُرِ، فَقَالَ: مَا أُنْزِلَ عَلَيَّ فِيهَا إِلاَّ هذِهِ الآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفاذَّةُ (مَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ)
574. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “At üç şey üçündür: Kişi var ki, onun üçün savabdır, Kişi var ki, onun üçün örtüdür (sipərdir fəqirlik və ehtiyacına), bəzisi üçün günahdır. Atı savab olan kimsəyə gəldikdə kişi onu Allah yolunda (cihada) bağlayıb və atını bol geniş bir sahədə və ya baxçada otlamaq üçün buraxmışdır. Atın otluqlarda və bağça-bağda yediyi ota və atın nəcisi və sidiyi sayınca, kişiyə savab yazılar.” At ipini qoparıb bir və ya iki dövrə vurarsa, getdiyi iz və nəcisi qədər sahibinə savab yazılar. Sahibi onu çay kənarına gətirər və ona su içirmək niyyəti olmadan at özü o çaydan su içərsə, içdiyi hər qurtum su miqdarında sahibinə savab gətirər. Amma kişiyə günah gətirən ata gəlincə: “O kişi ki, onu riyakarlıq, fəxr və İslam əhlinə düşmənçilik üçün bağlayar, bu ona günah gətirər”. (Kişiyə sipər olan ata gəlincə: “O kişi ki, atını Allah yolunda bağlayar və onun belində və boynunda olduqda Allahın haqqını unutmaz, bu at ona sipər olar”). Peyğəmbərdən eşşək (sahibləri) barədə soruşuldu. O: “Mənə bu haqda yalnız bu az və ümumi bir ayədən başqa bir şey nazil olmamışdır:

Zərrə qədər yaxşılıq edən əvəzini alacaqdır, Zərrə qədər pislik edən də əvəzini alacaqdır

”. (əz-Zəlzələ 7, 8).

(Buxari 2860, 3646, Muslim 2339, 987/26)

تغليظ عقوبة من لا يؤدي الزكاة


Zəkatı Verməyənə Sərt Cəza Vermək


حديث أَبِي ذَرٍّ، قَالَ: انْتَهَيْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ، فِي ظِلِّ الْكَعْبَةِ: هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ، هُمُ الأَخْسَرُونَ وَرَبِّ الْكَعْبَةِ قُلْتُ: مَا شَأْنِي أَيُرَى فِيَّ شَيْءٌ مَا شَأْنِي فَجَلَسْتُ إِلَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ، فَمَا اسْتَطَعْتُ أَنْ أَسْكُتَ، وَتَغَشَّانِي مَا شَاءَ اللهُ، فَقُلْتُ: مَنْ هُمْ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: الأَكْثَرُونَ أَمْوَالاً إِلاَّ مَنْ قَالَ هكَذَا وَهكَذَا وَهكَذَا
575. Əbu Zərr  demişdir: “(Bir dəfə) mən Peyğəmbərin  yanına gedib (gördüm ki,) o, Kəbənin kölgəsində oturub təkrar-təkrar deyir: “Kəbənin Rəbbinə and olsun ki, onlar ziyana uğrayacaqlar! Kəbənin Rəbbinə and olsun ki, onlar ziyana uğrayacaqlar!”. Mən (öz-özümə) dedim: “Mən nə etmişəm? Olmaya məndə bir nöqsan görüb? Axı mən nə etmişəm?”, sonra da onun yanında oturdum. O (dayanmadan bu sözləri) təkrar edirdi. Mən narahat olduğumdan özümü saxlaya bilməyib dedim: “Atam-anam sənə qurban, ya Rəsulullah, kimdir onlar?” Dedi: “Mal-dövləti çox olanlar! Yalnız belə, belə və belə edənlər (Allah yolunda xərcləyənlər) istisnadır.” (Buxari 6638, Muslim 2351, 990/30)
حديث أَبِي ذَرٍّ رضي الله عنه، قَالَ: انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ أَوْ وَالَّذِي لاَ إِلهَ غَيْرُهُ أَوْ كَمَا حَلَفَ مَا مِنْ رَجُلٍ تَكُونُ لَهُ إِبِلٌ أَوْ بَقَرٌ أَوْ غَنَمٌ لاَ يُؤَدِّي حَقَّهَا إِلاَّ أُتِيَ بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْظَمَ مَا تَكُونُ وَأَسْمَنهُ، تَطَؤُهُ بِأَخْفَافِهَا، وَتَنْطَحُهُ بِقُرُونِهَا، كُلَّمَا جَازَتْ أُخْرَاهَا رُدَّتْ عَلَيْهِ أُولاَهَا، حَتَّى يُقْضَى بَيْنَ النَّاسِ
576. Əbu Zərr  rəvayət edir ki, bir dəfə Peyğəmbərin  yanına gədim. O: “Nəfsim əlində olana və ya Ondan başqa heç bir haqq ilah olmayana və ya and içərək buyurdu: “Dəvələri, inəkləri və qoyunları olan bir kəs bunlardan Allahın haqqını ödəməyəcək olursa Qiyamət günü (həmən heyvanlar) ən iri və kök hallarıyla gətriləcəklər. Sahiblərini buynuzlarıyla vuracaq və ayaqarı altına salaraq əzəcəklər. Sürüdən son heyvan keçənədək (əzab veriləcəkdir), sonra təkrar əvvələ qayıdıb yenidən adamın üzərindən keçməyə başlayacaqlar. Bu hal bütün insanlar arasnda hökm olunana qədər davam edəcəkdir”. (Buxari 1460, Muslim 2347, 990/30)

الترغيب في الصدقة


Sədəqə (Zəkat) Verməyə Rəğbətləndirmək


حديث أَبِي ذَرٍّ، قَالَ: كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي حَرَّةِ الْمَدِينَةِ عِشَاءً، اسْتَقْبَلَنَا أُحُدٌ؛ فَقَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ مَا أُحِبُّ أَنَّ أُحُدًا لِي ذَهَبًا، يَأْتِي عَلَيَّ لَيْلَةٌ أَوْ ثَلاَثٌ عِنْدِي مِنْهُ دِينَارٌ إِلاَّ أَرْصُدُهُ لِدَيْنٍ، إِلاَّ أَنْ أَقُولَ بِهِ فِي عِبَادِ اللهِ هكَذَا وَهكَذَا وَهكَذَا وَأَرَانَا بِيَدِهِ ثُمَّ قَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ قُلْتُ: لَبَّيْكَ وَسَعْدَيْكَ يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ: الأَكْثَرُونَ هُمُ الأَقَلُّونَ إِلاَّ مَنْ قَالَ هكَذَا وَهكَذَا، ثُمَّ قَالَ لِي: مَكَانَكَ، لاَ تَبْرَحْ يَا أَبَا ذَرٍّ حَتَّى أَرْجِعَ فَانْطَلَقَ حَتَّى غَابَ عَنِّي، فَسَمِعْتُ صَوْتًا، فَخَشِيتُ أَنْ يَكُونَ عُرِضَ لِرَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَرَدْتُ أَنْ أَذْهَبَ، ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لاَ تَبْرَحْ، فَمَكُثْتُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ سَمِعْتُ صَوْتًا خَشِيتُ أَنْ يَكُونَ عُرِضَ لَكَ، ثُمَّ ذَكَرْتُ قَوْلَكَ، فَقُمْتُ؛ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: ذَاكَ جِبْرِيلُ، أَتَانِي فَأَخْبَرَنِي أَنَّهُ مَنْ مَاتَ مِنْ أُمَّتِي لاَ يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ قَالَ: وَإِنْ زَنَى وَإِنْ سَرَقَ
577. Əbu Zərr  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ilə bərabər Mədinənin çöllərində İşa vaxtı gedirdik. Uhud ilə qarşılaşdıq. Peyğəmbər: “Ey Əbu Zərr! Bu Uhud dağı qədər qızıl əlimə keçmişə olsaydı uçüncü gecəyə ondan məndə bir dinar olduğu halda girməyimi istəməzdim. Yalnız borc üçün hazırladığım dinar müstəsnadır. Önünə, sağına, soluna əli ilə işarə edərək onu Allahın qulları üçün belə, belə edərək (qızılı) sədəqə edərdim. Sonra Ey Əbu Zərr! Mən: “Ləbbeyk Yə Rəsulullah! Sonra (biraz) yürüdük. Heç şübhə yoxdur ki, malı çox olanlar Qiyamət günü savabı ən az olanlardır, yalnız bele, bele edənlər müstəsnadır deyib bundan öncə etdiyi kimi əli ilə işarə etdi. Sonra (bir az yeridikdən sonra) Ya Əbu Zərr! Mən gəlincəyə qədər öz yerində dur!” deyə buyurdu və gözümdən itənə qədər yeridi. Mən bir gurultu və səs eşitdim. (öz-özümə) Peyğəmbərə  bir şeylər olar deyə ardınca getmək istədim. Lakin sözlərini: “Mən gələnə qədər buradan tərpənmə” dediyini xatırladım. Peyğəmbər  geri döndükdə eşitdiklərimi ona söylədim. Peyğəmbər: “Cəbrail idi, yanıma gəldi və: “Ümmətimdən Allaha şərik qoşmayıb ölən hər kəs Cənnətə daxil olacaq” dedi. Mən soruşdum: “Yə Rəsulullah! Zina və oğurluq etmiş olsa belə?” Dedi: “Zina və oğurluq etmiş olsa belə”. (Buxari 6444, 6268, 1237, Muslim 2351, 94/32)
حديث أَبِي ذَرٍّ رضي الله عنه، قَالَ: خَرَجْتُ لَيْلَةً مِنَ اللَّيَالِي، فَإِذَا رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَمْشِي وَحْدَهُ، وَلَيْسَ مَعَهُ إِنْسَانٌ؛ قَالَ فَظَنَنْتُ أَنَّهُ يَكْرَهُ أَنْ يَمْشِيَ مَعَهُ أَحَدٌ، قَالَ: فَجَعَلْتُ أَمْشِي فِي ظِلِّ الْقَمَرِ، فَالْتَفَتَ فَرَآنِي، فَقَالَ: مَنْ هذَا قُلْتُ: أَبُو ذَرٍّ، جَعَلَنِي اللهُ فِدَاءَكَ، قَالَ: يَا أَبَا ذَرٍّ تَعَالَه قَالَ: فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً، فَقَالَ: إِنَّ الْمُكْثِرِينَ هُمُ الْمُقِلُّونَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، إِلاَّ مَنْ أَعْطَاهُ اللهُ خَيْرًا فَنَفَحَ فِيهِ يَمِينهُ وَشِمَالَهُ وَبَيْنَ يَدَيْهِ وَوَرَاءَهُ وَعَمِلَ فِيهِ خَيْرًا قَالَ: فَمَشَيْتُ مَعَهُ سَاعَةً؛ فَقَالَ لِي: اجْلِسْ ههُنَا قَالَ: فَأَجْلَسَنِي فِي قَاعٍ حَوْلَهُ حِجَارَةٌ، فَقَالَ لِي: اجْلِسْ ههُنَا حَتَّى أَرْجِعَ إِلَيْكَ قَالَ: فَانْطَلَقَ فِي الْحَرَّةِ حَتَّى لاَ أَرَاهُ، فَلَبِثَ عَنِّي فَأَطَالَ اللُّبْثَ، ثُمَّ إِنِّي سَمِعْتُهُ وَهُوَ مُقْبِلٌ، وَهُوَ يَقُولُ: وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ: فَلَمَّا جَاءَ لَمْ أَصْبِرْ حَتَّى قُلْتُ يَا نَبِيَّ اللهِ جَعَلَنِي اللهُ فِدَاءَكَ، مَنْ تُكَلِّمُ فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ، مَا سَمِعْتُ أَحَدًا يَرْجِعُ إِلَيْكَ شَيْئًا قَالَ: ذَاكَ جِبْرِيلُ عَلَيْهِ السَّلاَمُ، عَرَضَ لِي فِي جَانِبِ الْحَرَّةِ، قَالَ: بَشِّرْ أُمَّتَكَ أَنَّهُ مَنْ مَاتَ لاَ يُشْرِكُ بِاللهِ شَيْئًا دَخَلَ الْجَنَّةَ، قُلْتُ: يَا جِبْرِيلُ وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ: نَعَمْ قَالَ، قُلْتُ: وَإِنْ سَرَقَ وَإِنْ زَنَى قَالَ: نَعَمْ وَإِنْ شَرِبَ الْخَمْرَ
578. Əbu Zərr  deyir ki, Gecələrin birində çölə çıxdım, bir də baxdım ki, Rəsulullah  tək başına yeriyir. Yanında heç kimsə yoxdur. Yəqin tək olmağını zənn etdim və ayın işığında yeriməyə başladım. Arxaya çönərək: “Kimdir o?” deyə buyurdu. Mən: “Əbu Zərr! Allah məni sənə fəda etsin” dedim. Peyğəmbər: “Yə Əbu Zərr, gəl” dedi. Mən də onunla bərabər bir müddət yeridim. Sonra: “Heç şübhə yox ki, çox mal sahibləri Qiyamət günü savabı ən az olanlardır. Allahın mal-dövlət bəxş etdiyi və onu sağına, soluna, önünə və arxasına xeyirlə sərf edən müstəsnadır”. Sonra bir müddətdə yeridikdən sonra mənə: “Burda otur deyib məni daşlı bir yerdə oturdu. Mən geri dönənə qədər buradan tərpənmə deyib gözdən itənə qədər yeridi”. Bir müddət orada oturandan sonra səsini eşitdim. Həm gəlidi, həm də: “Oğurluq etsədə, zina etsədə belə...” deyə səslənirdi. Yanıma çatdıqda səbr edə bilmədim və: “Ya Rəsulullah! Allah məni sənə fəda etsin! Çöllük tərəfdə kiminlə söhbət edirdin? Mən heç kəsin sənə cavab verdiyini eşitmirdim” dedim. Peyğəmbər: “Cəbrail idi. Çöllük tərəfdə qarşıma çıxaraq: “Ümmətindən Allaha şərik qoşmayıb ölən hər kəs Cənnətə daxil olacağı ilə müjdələ” dedi. Mən: “Ey Cəbrail! Zina və oğurluq etmiş olsa belə?”. Cəbrail: “Bəli” dedi. Əbu Zərr: “Zina və oğurluq etmiş olsa da belə” dedim. Peyğəmbər:”Bəli, hətta içki içsədə belə” deyə buyurdu. (Buxari 6443, Muslim 2352, 94/33)

في الكنازين للأَموال والتغليظ عليهم


Mal-Mülk Yığanlar Və Onların Aqibətinin Pis Olması


حديث أَبِي ذَرٍّ عَنِ الأَحْنَفِ بْنِ قَيْسٍ، قَالَ: جَلَسْتُ إِلَى مَلإٍ مِنْ قُرَيْشٍ، فَجَاءَ رَجُلٌ خَشِنُ الشَّعَرِ وَالثِّيَابِ وَالْهَيْئَةِ، حَتَّى قَامَ عَلَيْهِمْ فَسَلَّمَ، ثُمَّ قَالَ: بَشِّرِ الْكَانِزِينَ بِرَضْفٍ يُحْمَى عَلَيْهِ فِي نَارِ جَهَنَّمَ، ثُمَّ يُوضَعُ عَلَى حَلَمَةِ ثَدْيِ أَحَدِهِمْ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ نُغْضِ كَتِفِهِ، وَيُوضَعُ عَلَى نُغْضِ كَتِفِهِ حَتَّى يَخْرُجَ مِنْ حَلَمَةِ ثَدْيِهِ يَتَزَلْزَلُ ثُمَّ وَلَّى فَجَلَسَ إِلَى سَارِيَةٍ وَتَبِعْتُهُ وَجَلَسْتُ إِلَيْهِ، وَأَنَا لاَ أَدْرِي مَنْ هُوَ؛ فَقُلْتُ لَهُ: لاَ أُرَى الْقَوْمَ إِلاَّ قَدْ كَرِهُوا الَّذِي قُلْتَ، قَالَ: إِنَّهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئًا، قَالَ لِي خَلِيلِي قَالَ: قُلْتُ مَنْ خَلِيلُكَ قَالَ: النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَبَا ذَرٍّ أَتُبْصِرُ أُحُدًا قَالَ: فَنَظَرْتُ إِلَى الشَّمْسِ مَا بَقِيَ مِنَ النَّهَارِ، وَأَنَا أُرَى أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يرْسِلُنِي فِي حَاجَةٍ لَهُ قُلْتُ: نَعَمْ قَالَ: مَا أُحِبُّ أَنَّ لِي مِثْلَ أُحُدٍ ذَهَبًا أُنْفِقُهُ كُلَّهُ إِلاَّ ثَلاَثَةَ دَنَانِيرَ وَإِنَّ هؤُلاَءِ لاَ يَعْقِلُونَ، إِنَّمَا يَجْمَعُونَ الدُّنْيَا، لاَ وَاللهِ لاَ أَسْأَلُهُمْ دُنْيَا، وَلاَ أَسْتَفْتِيهِمْ عَنْ دِينٍ حَتَّى أَلْقَى اللهَ
579. Əhnəf İbn Qeys deyir ki, içərisində Qureyşlilərin öndərlərindən (imkanlılarından) ibarət olan cəmaat içərisində oturduğumuz halda qalın libaslı, sərt üzlü biri gələrək cəmaatın başı üzərində dayandı, salam verdi və: “Mal-dövlət yığanları Cəhənnəm atəşində qızdırılmış daşlarla müjdələ! Bu daşlar onların hər birinin məmə ucuna qoyulacaq və kürək nahiyəsində çıxacaqdır, kürək nahiyəsinə qoyulan da məmə ucundan çıxacaqdır” deyib getdi. (Cəmaatdan heç kəs ona bir şey demədi) mən də onun ardınca getdim. Nəhayət bir dirəyin yanında oturdu. Mən də onun yanında oturub dedim: “Cəmaatın sənin dediklərini xoşlamadıqlarını görürəm”. O: “Onlar dərk etməyən bir (toplumdur). Xəlilim mənə”. Mən: “Xəlilin kimdir?” dedim. O: “Peyğəmbər mənə: “Ey Əbu Zərr! Uhudu görürsənmi?” dedi. Mən: “Günəşin batmağına nə qalıb? Deyə baxdım. Bir ehtiyac üçün məni göndərəcəyini zənn etdim. Bəli, görürəm” dedim. O: “Bunlar qədər qızılım olsaydı üç dinar müstəsna hamısını Allah yolunda xərcləyərdim, bunlar dünyanı toplayırlar, heç bir şeyə ağılları kəsmir”. Əbu Zərr: “Allaha and olsun ki, Allaha qovuşana qədər onlardan nə bir dünyalıq, nə də din naminə onlardan bir şey souşmaram” dedi. (Buxari 1407, 1408, Muslim 2352, 992/34)

الحث على النفقة وتبشير المنفق بالخلف


Mal Sərf Etmək Və Malını Xərcələyinin Malının Artması İlə Müjdələnməsi


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: قَالَ اللهُ عَزَّ وَجَلَّ: أَنْفِقْ أُنْفِقْ عَلَيْكَ وَقَالَ: يَدُ اللهِ مَلأَى، لاَ تَغِيضُهَا نَفَقَةٌ، سَحَّاءُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَقَالَ: أَرَأَيْتُمْ مَا أَنْفَقَ مُنْذُ خَلَقَ السَّموَاتِ وَالأَرْضَ، فَإِنَّهُ لَمْ يَغِضْ مَا فِي يَدِهِ، وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ، وَبِيَدِهِ الْمِيزَان يَخْفِضُ وَيَرْفَعُ
580. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qüdrətli və əzəmətli Allah buyurur: “(Malından Mənim yolumda) xərclə, Mən də sənə xərcləyəcəyəm.” Peyğəmbər: “Allahın Əli doludur. (Bu nemətlərin) səhər-axşam ardı-arası kəsilmədən xərclənməsi Onun Əlini boş qoya bilməz.” Həmçinin demişdir: “Məgər Allahın göyü və yeri yaratdığı gündən bəri nə qədər xərclədiyini görmürsünüz?! Bu Onun Əlindəkilərin azalmasına (zərrə qədər) təsir göstərməmişdir. O zaman Onun Ərşi suyun üzərində idi, Əlində də tərəzi var idi. O, (bu tərəzini) aşağı endirir və yuxarı qaldırırdı.” (Buxari 4684, Muslim 2355, 2356, 993/36).

الابتداء في النفقة بالنفس ثم أهله ثم القرابة


Malindan Xərslədikdə İlk Öncə Özündən, Ailəsindən Və Sonra Yaxın Qohumlardan Başlamaq


حديث جَابِرٍ، قَالَ: بَلَغَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِهِ أَعْتَقَ غُلاَمًا عنْ دُبُرٍ، لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرَهُ، فَبَاعَهُ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ، ثُمَّ أَرْسَلَ بِثَمَنِهِ إِلَيْهِ
581. Cabir İbn Abdullah  rəvayət edir ki, Peyğəmbərin  səhabələrindən birinin köləsi barəsində: Həyatımdan sonra sən azadsan – dediyi xəbəri çatdı. Halbuki bu adamın bu kölədən başqa malı yox idi. Peyğəmbər  bu malı səkkiz yüz dirhəm müqabilində satdı və onun pulunu həmən adma göndərdi”. (Buxari 7186, Muslim 2361, 997/14)

فضل النفقة والصدقة على الأقربين والزوج والأولاد والوالدين ولو كانوا مشركين


Qohumlara, Ərə (Zövcə) Və Övlada Və Müşrik Olsalar Belə Valideyinlərə Öz Malından Xərcləməyin Və Sədəqə Verməyin Fəziləti


حديث أَنَسٍ رضي الله عنه، قَالَ: كَانَ أَبُو طَلْحَةَ أَكْثَرَ الأَنْصَارِ بِالْمَدِينَةِ مَالاً مِنْ نَخْلٍ، وَكَانَ أَحَبَّ أَمْوَالِهِ إِلَيْهِ بَيْرُحَاءَ، وَكَانَتْ مُسْتَقْبِلَةَ الْمَسْجِدِ، وَكَانَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَدْخُلُهَا وَيَشْرَبُ مِنْ مَاءٍ فِيهَا طَيِّبٍ؛ قَالَ أَنَسٌ: فَلَمَّا أُنْزِلَتْ هذِهِ الآيَة (لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ) قَامَ أَبُو طَلْحَةَ إِلَى رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ إِنَّ اللهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى يَقُولُ (لَنْ تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّى تُنْفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ) وَإِنَّ أَحَبَّ أَمْوَالِي إِلَيَّ بَيْرُحَاءُ، وَإِنَّهَا صَدَقَةٌ للهِ؛ أَرْجُو بِرَّهَا وَذُخْرَهَا عِنْدَ اللهِ؛ فَضَعْهَا يَا رَسُولَ اللهِ حَيْثُ أَرَاكَ اللهُ قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: بَخْ ذلِكَ مَالٌ رَابِحٌ، ذلِكَ مَالٌ رَابِحٌ، وَقَدْ سَمِعْتُ مَا قُلْتَ، وَإِنِّي أَرَى أَنْ تَجْعَلَهَا فِي الأَقْرَبِينَ فَقَالَ أَبُو طَلْحَةَ: أَفْعَلُ يَا رَسُولَ اللهِ فَقَسَمَهَا أَبُو طَلْحَةَ فِي أَقَارِبِهِ وَبَنِي عَمِّهِ
582. Ənəs İbn Malik  demişdir: “Ənsarın arasında Mədinədə ən çox xurma ağacı olan (əshabə) Əbu Təlhə idi. Bunlardan onun ən çox sevdiyi məscidin qarşı tərəfində yerləşən Beyruhə bağı idi. Peyğəmbər  tez-tez o bağa gəlib, oradakı dadlı sudan içərdi. (Nəhayət:) “Sevdiyiniz şeylərdən Allah yolunda xərcləməyincə xeyrə nail olmayacaqsınız...” ayəsi nazil olduqdan sonra Əbu Təlhə Peyğəmbərin  yanına gəlib dedi: “Ya Rəsulullah! Allah buyurur: “Sevdiyiniz şeylərdən Allah yolunda xərcləməyincə xeyrə nail olmayacaq-sınız...” Mənim də ən çox sevdiyim mal Beyruhə bağıdır. Mən onu Allah yolunda sədəqə verirəm və ümid edirəm ki, Allah yanında bundan da xeyirlisini, axirət mükafatını tapacağam. Götür onu, Allahın sənə məsləhət gördüyü işlərə sərf et, ya Rəsulullah!” Peyğəmbər: “Çox gözəl! Bu mal qazanc gətirəcək, mütləq qazanc gətirəcək! Sənin dediyini eşitdim, lakin məsləhət görürəm ki, bunu öz qohum-əqrəbana sərf edəsən.” Əbu Təlhə: “Belə də edərəm, ya Rəsulallah!” dedi, sonra da onu qohum-əqrəbasının və əmisi oğullarının arasında paylaşdırdı.” (Buxari 1461, 2318, 4554, Muslim 2362, 998/42)
حديث مَيْمُونَةَ زَوْجِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَنَّهَا أَعْتَقَتْ وَلِيدَةً لَهَا فَقَالَ لَهَا: وَلَوْ وَصَلْتِ بَعْضَ أَخْوالِكِ كَانَ أَعْظَمَ لأَجْرِكِ
583. Peyğəmbərin  zövcəsi Meymunə  (malik olduğu) bir cariyəni azad etdi. (Peyğəmbərin onun yanına gəldiyi zaman həmən cariyəni azad etdiyini xəbər verdi). Peyğəmbər: “Əgər cariyəni daılarına hədiyyə etsəydin əcrin daha böyük olardı”. (Buxari 2594, Muslim 2364, 999/44)
حديث زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللهِ قَالَتْ: كُنْتُ فِي الْمَسْجِدِ، فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَقَالَ: تَصَدَّقْنَ وَلَوْ مِنْ حُلِيِّكُنَّ وَكَانَتْ زَيْنَبُ تُنْفِقُ عَلَى عَبْدِ اللهِ، وَأَيْتَامٍ فِي حَجْرِهَا، فَقَالَتْ لِعَبْدِ اللهِ، سَلْ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْكَ وَعَلَى أَيْتَامِي فِي حَجْرِي مِنَ الصَّدَقَةِ فَقَالَ: سَلِي أَنْتِ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ؛ فَانْطَلَقْتُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَوَجَدْتُ امْرَأَةً مِنَ الأَنْصَارِ عَلَى الْبَابِ، حَاجَتُهَا مِثْلُ حَاجَتِي؛ فَمَرَّ عَلَيْنَا بِلاَلٌ، فَقُلْنَا: سَلِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، أَيَجْزِي عَنِّي أَنْ أُنْفِقَ عَلَى زَوْجِي وَأَيْتَامٍ لِي فِي حَجْرِي وَقُلْنَا: لاَ تُخْبِرْ بِنَا فَدَخَلَ فَسَأَلَهُ، فَقَالَ: مَنْ هُمَا قَالَ: زَيْنَبُ قَالَ: أَيُّ الزَّيَانِبِ قَالَ: امْرَأَة عَبْدِ اللهِ، قَالَ: نَعَمْ لَهَا أَجْرَانِ، أَجْرُ الْقَرَابَةِ وأَجْرُ الصَّدَقَةِ
584. Abdullahın zövcəsi Zeynəb  demişdir: “Mən məsciddə ikən Peyğəmbəri  gördüm. O buyurdu: “(Ey qadınlar,) heç olmasa, zinət əşyalarınızdan sədəqə verin!”. (Ravi Amr İbn əl-Haris dedi:) “Zeynəb sədəqəni Abdullaha (İbn Məsuda) və evindəki yetimlərə payladı. Sonra da Abdullaha dedi: “Rəsulullahdan  soruş (görək), sənə və evimdəki yetimlərə verdiyim sədəqə (zəkat kimi) qəbul olunurmu?” Abdullah: “Özün Rəsulullahdan  soruş” dedi. Zeynəb: “Mən Peyğəmbərin  yanına getdim və qapının ağzında mənim kimi sual vermək istəyən ənsardan olan bir qadına rast gəldim. (Bir qədər) sonra Bilal  bizim yanımıza gəldi. Hər birimiz (ona eyni sualı verib) dedik: “Rəsulullahdan  soruş (görək), ərimə və evimdəki yetimlərə verdiyim sədəqə (zəkat kimi) qəbul olunurmu?”. Sonra (Bilala): “Bizim kim olduğumuzu ona bildirmə” dedik. Bilal içəri daxil olub (bu haqda) Peyğəmbərdən  soruşduqda o: “Kimdir onlar?” deyə soruşdu. Bilal: “Zeynəbdir” dedi. Peyğəmbər: “Hansı Zeynəbdir?” deyə soruşdu. Bilal: “Abdullahın zövcəsidir” dedi. Peyğəmbər: “Bəli, (qəbuldur) və o buna görə iki qat savab – həm qohumluğun savabını, həm də sədəqənin savabını qazanır.” (Buxari 1466, Muslim 2365, 1000/45)
حديث أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ: قُلْتُ يَا رَسُولَ اللهِ هَلْ لِي مِنْ أَجْرٍ فِي بَنِي أَبِي سَلَمَةَ أَنْ أُنْفِقَ عَلَيْهِمْ، وَلَسْتُ بِتَارِكَتِهِمْ هكَذَا وَهكَذَا، إِنَّمَا هُمْ بَنِيَّ قَالَ: نَعَمْ لَكِ أَجْرُ مَا أَنْفَقْتِ عَلَيْهِمْ
585. Ummu Sələmə  demişdir: “Mən dedim: Ya Rəsulullah, (malımdan) Əbu Sələmənin uşaqlarına xərclədiyimə görə mənə savab çatırmı? Axı, onlar həm də mənim uşaqlarımdır?”. Peyğəmbər: “(Malından) onlara xərclə, xərclədiyin qədər savab qazanacaqsan.” (Buxari 1467, 5369, Muslim 2367, 1001/47)
حديث أَبِي مِسْعُودٍ الأَنْصَارِيِّ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قَالَ: إِذَا أَنْفَقَ الْمُسْلِمُ نَفَقَةً عَلَى أَهْلِهِ، وَهُوَ يَحْتَسِبُهَا، كَانَتْ لَهُ صَدَقَةً
586. Əbu Məsud əl-Ənsari  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bir müsəlman əvəzini Allahdan umaraq (malından) ailəsinə bir şey xərcləsə, bu onun üçün sədəqə sayılar.” (Buxari 5351, Muslim 2369, 1002/48)
حديث أَسْمَاءَ بِنْتِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَتْ: قَدِمَتْ عَلَيَّ أُمِّي وَهِيَ مُشْرِكَةٌ فِي عَهْدِ رَسُولِ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَاسْتَفْتَيْتُ رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، قُلْتُ، وَهِيَ رَاغِبَةٌ: أَفَأَصِلُ أُمِّي قَالَ: نَعَمْ صِلِي أُمَّكِ
587. Əsma Bint Əbu Bəkr  demişdir: “Peyğəmbərin  zamanında anam müşrik olduğu halda mənim yanıma gəldi. Mən bu məsələ ilə bağlı Peyğəmbərə  müraciət etdim və dedim: “Anam gəlib, ona qayğı göstərməyimi istəyir. Mən onunla əlaqə saxlaya bilərəmmi?” O: “Bəli, əlaqə saxlaya bilərsən” dedi.” (Buxari 2620, Muslim 2372, 1003/50)
?


------ekolozhi-2.html

------gemeinde-bach-a-d-.html

------gemeinde-feichten-a.html

------gemeinde-hettstadt.html

------graduate-studies.html