©2018 Учебные документы
Рады что Вы стали частью нашего образовательного сообщества.

شفاعة النبي  لأبي طالب والتخفيف عنه بسببه - اللؤلؤ والمرجان فيما اتفق عليه الشيخان المؤلف : محمد فؤاد بن عبد الباقي...


شفاعة النبي  لأبي طالب والتخفيف عنه بسببه


Peyğəmbərin  Əbu Talibə Şəfaəti Və Onun Səbəbilə Əzabının Yüngülləşməsi


عَنْ الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ  قَالَ لِلنَّبِىِّ  مَا أَغْنَيْتَ عَنْ عَمِّكَ فَإِنَّهُ كَانَ يَحُوطُكَ وَيَغْضَبُ لَكَ. قَالَ: «هُوَ فِى ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ، وَلَوْلاَ أَنَا لَكَانَ فِى الدَّرَكِ الأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ».
125. (Bir dəfə) Abbas İbn AbdulMuttəlib  Peyğəmbərə  buyurdu: “Əmin (Əbu Talibə) sənin nə köməyin dəyib? Axı, o, səni müdafiə edərdi, (kimsə) sənin (xətrinə dəyəndə) qəzəblənərdi.” Peyğəmbər: “O, Cəhənnəm odunun üst qatındadır. Əgər mən olmasaydım, o, Cəhənnəmin lap dibində olardı.” (Buxari 3883, Muslim 308, 531)
عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  ذُكِرَ عِنْدَهُ عَمُّهُ أَبُو طَالِبٍ، فَقَالَ: ((لَعَلَّهُ تَنْفَعُهُ شَفَاعَتِي يَوْمَ الْقِيَامَةِ، فَيُجْعَلُ فِي ضَحْضَاحٍ مِنْ نَارٍ، يَبْلُغُ كَعْبَيْهِ، يَغْلِي مِنْهُ دِمَاغُهُ)).
126. Əbu Səid əl-Xudri  demişdir: “(Bir dəfə) Rəsulullahın  yanında əmisi Əbu Talib zikr edildi. Onda o, belə buyurdu: “Ümidvaram ki, Qiyamət günü mənim şəfaətim ona fayda verəcək və o, Cəhənnəmin dayaz yerinə yerləşdiriləcək. (Orada) alov onun topuqlarına çatacaq və istisindən onun beyni qaynayacaq”. (Buxari 3885, 6564, Muslim 310, 535)

أهون أهل النار عذابًا


Cəhənnəmdə Ən Yüngül Əzab Çəkən Kimsə


حَدَّثَنَا شُعْبَةُ قَالَ: سَمِعْتُ أَبَا إِسْحَقَ يَقُولُ: سَمِعْتُ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ يَخْطُبُ وَهُوَ يَقُولُ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ  يَقُولُ: ((إِنَّ أَهْوَنَ أَهْلِ النَّارِ عَذَابًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَرَجُلٌ تُوضَعُ فِي أَخْمَصِ قَدَمَيْهِ جَمْرَتَانِ، يَغْلِي مِنْهُمَا دِمَاغُهُ)).
127. Nomən İbn Bəşir  xütbə verərkən demişdir: “Mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitmişəm: “Qiyamət günü Cəhənnəm əhlinin ən yüngül əzab çəkəni o kimsə olacaq ki, ayağının altındakı çuxurlara köz qoyulacaq, bunların istisindən onun beyni qaynacaq”. (Buxari 6561, Muslim 313, 314, 538, 539)

موالاة المؤمنين ومقاطعة غيرهم والبراءة منهم


Möminlərin Bir-Birilə Dostlaşması Və Başqalarıyla Əlaqələri Kəsməsi Və Onlardan Uzaq Olması


عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ  قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِيَّ  جِهَارًا غَيْرَ سِرٍّ يَقُولُ إِنَّ آلَ أَبِي لَيْسُوا بِأَوْلِيَائِي إِنَّمَا وَلِيِّيَ اللَّهُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ، وَلَكِنْ لَهُمْ رَحِمٌ أَبُلُّهَا بِبَلاَهَا.
128. Amr İbn As  demişdir: “Mən Peyğəmbərin  uca səslə heç nəyi gizlətmədən belə dediyini eşitmişəm: “Atamın qohum-əqrəbası mənim himayədarım sayıla bilməz. Mənim himayədarlarım ancaq Allah və əməlisaleh möminlərdir. Sadəcə məni onlara bağlayan qohumluq əlaqələridir və bu əlaqələri qoruyub saxlayacağam”. (Buxari 5990, Muslim 316, 541)

الدليل على دخول طوائف من المسلمين الجنة بغير حساب ولا عذاب


Müsəlmanlardan Bəzisinin Cənnətə Hesab Və Əzabsız Girməsinə Dəlil


حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ الْمُسَيَّبِ أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ حَدَّثَهُ قَالَ : سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ  يَقُولُ : يَدْخُلُ مِنْ أُمَّتِي زُمْرَةٌ هُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا تُضِيءُ وُجُوهُهُمْ إِضَاءَةَ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ وَقَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ الأَسَدِيُّ يَرْفَعُ نَمِرَةً عَلَيْهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ قَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْهُ مِنْهُمْ ثُمَّ قَامَ رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللهِ ادْعُ اللَّهَ أَنْ يَجْعَلَنِي مِنْهُمْ فَقَالَ سَبَقَكَ عُكَّاشَةُ.
129. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin  belə dediyini eşitdim: “Ümmətimdən yetmiş min nəfərlik bir zümrə (Cənnətə) girəcək. Onların üzü bədrlənmiş ay kimi nur saçacaqdır”. Əbu Hureyrə: “(Bunu eşidəndə) Ukkaşə İbn Mihsən əl-Əsədi  əynində olan bəbir dərisinə bənzər bürüncəyinin ətəyini çəkərək ayağa qalxıb dedi: “Ya Rəsulullah! Allaha dua et, məni onlardan etsin!”. Peyğəmbər: “Allahım! Bunu o kəslərdən et!” deyə dua etdi. Sonra ənsardan olan başqa birisi qalxıb: “Ya Rəsulullah! Allaha dua et, məni də onlardan etsin!” dedi. Peyğəmbər: “Bu xüsusda Ukkaşə səni qa­baqladı”. (Buxari 5811, 6542, Muslim 318, 544)
عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ  عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ لَيَدْخُلَنَّ الْجَنَّةَ مِنْ أُمَّتِي سَبْعُونَ أَلْفًا أَوْ سَبْعُ مِائَةِ أَلْفٍ لَا يَدْرِي أَبُو حَازِمٍ أَيُّهُمَا قَالَ مُتَمَاسِكُونَ آخِذٌ بَعْضُهُمْ بَعْضًا لَا يَدْخُلُ أَوَّلُهُمْ حَتَّى يَدْخُلَ آخِرُهُمْ وُجُوهُهُمْ عَلَى صُورَةِ الْقَمَرِ لَيْلَةَ الْبَدْرِ
130. Səhl İbn Səd  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Ümmətimdən yet­miş min, yaxud yeddi yüz min (Əbu Hazim bunlardan hansını söylədiyini bilmir) nəfər sorğu-sualsız, həm də əl-ələ verib bir-birilərindən (bərk-bərk) tutmuş halda Cənnətə daxil olacaqlar Axırıncıları içəri daxil olmayınca əvvəldəkilər daxil olmayacaq. Onların üzü on dörd gecəlik ay kimi (gözəl və parlaq) olacaq.” (Buxari 6543, 6554, Muslim 322, 548)
عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ ، ، قَالَ :خَرَجَ عَلَيْنَا النَّبِيُّ  يَوْمًا فَقَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الأُمَمُ فَجَعَلَ يَمُرُّ النَّبِيُّ مَعَهُ الرَّجُلُ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الرَّجُلاَنِ وَالنَّبِيُّ مَعَهُ الرَّهْطُ وَالنَّبِيُّ لَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ وَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَرَجَوْتُ أَنْ يَكُونَ أُمَّتِي فَقِيلَ هَذَا مُوسَى وَقَوْمُهُ ثُمَّ قِيلَ لِي انْظُرْ فَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَقِيلَ لِي انْظُرْ هَكَذَا وَهَكَذَا فَرَأَيْتُ سَوَادًا كَثِيرًا سَدَّ الأُفُقَ فَقِيلَ هَؤُلاَءِ أُمَّتُكَ وَمَعَ هَؤُلاَءِ سَبْعُونَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ فَتَفَرَّقَ النَّاسُ وَلَمْ يُبَيَّنْ لَهُمْ فَتَذَاكَرَ أَصْحَابُ النَّبِيِّ  فَقَالُوا أَمَّا نَحْنُ فَوُلِدْنَا فِي الشِّرْكِ وَلَكِنَّا آمَنَّا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَلَكِنْ هَؤُلاَءِ هُمْ أَبْنَاؤُنَا فَبَلَغَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ هُمُ الَّذِينَ لاَ يَتَطَيَّرُونَ ، وَلاَ يَسْتَرْقُونَ ، وَلاَ يَكْتَوُونَ ، وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ فَقَامَ عُكَّاشَةُ بْنُ مِحْصَنٍ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا يَا رَسُولَ اللهِ قَالَ نَعَمْ فَقَامَ آخَرُ فَقَالَ أَمِنْهُمْ أَنَا فَقَالَ سَبَقَكَ بِهَا عُكَّاشَةُ.
131. İbn Abbas  rəvayət etmişdir ki, bir gün Peyğəmbər  yanımıza çıxdı və buyurdu: “(Peyğəmbərlər göndərilmiş) Ümmətlər mənə göstərildi. Peyğəmbər yanından ötdüm ki, yanında bir və ya iki adam var idi. Peyğəmbər gördüm, yanında bir toplum adam var idi. Elə bir peyğəmbər də gördüm ki, yanında heç kəs yox idi. (Həmin vaxt) mənə çoxlu üfüqü örtən qaraltı göstərildi. Mən onların ümmətim olduğunu ümüd etdim. (Mənə): “Bu, Musa  və onun qövmüdür. Sonra mənə deyildi: “Sən bu tərəfə bax” deyildi. Mən (dərhal ora) baxdım və orada üfüqü örtən çoxlu qaraltı gördüm. Mənə yenə: “O, tərəfə bax! O tərəfə bax!” deyildi. (Mən üfüqü örtən daha) çox qaraltı gördüm. Mənə: “Bu sənin ümmətindir. Onlardan yetmiş min nəfəri sorğu-sual olunmadan Cənnətə girəcəkdir” deyildi. (Bunu deyəndən sonra Peyğəmbər  qalxıb evinə daxil oldu). Camaat sorğu-suala çəkilmədən və əzaba giriftar olmadan Cənnətə girəcək o kimsələr ba­rədə ixtilafa düşdü. Bəziləri: “ Peyğəmbərin  səhabələri öz aralarında müzakitəyə başladılar. Bizlərə gəlincə şirk vaxtı doğulmuşuq, lakin Allah və Rəsuluna imn etmişik (ümüd edilir Cənnətə girərik) dedilər. Lakin (Cənnətə sorğu-sualsız girənlər) bizim İslamda doğulan övladlarımızdır. (Yəqin ki, bunlar Peyğəmbərə  yoldaş olmuş kimsələrdir” dedilər. Bəziləri də: “Ola bilsin ki, bunlar İslam dini gəldikdən sonra doğulmuş və Allaha şərik qoşmamış kimsələrdir” dedilər. Beləcə, onlar bir çox şeylər zikr etdilər. Bu vaxt Peyğəmbər  bayıra çıxdı və: “Nə haqda mübahisə edirsiniz?” deyə soruşdu. (Səhabələr mübahisə etdikləri məsələ barədə) ona xəbər verdilər). Bu müzakirə Peyğəmbərə çatdı və O buyurdu: “Bunlar ovsun oxumayan,29 özlərinə ovsun oxunmasını tələb etməyən, (hər hansı bir hadisəni) uğursuzluq əlaməti hesab et­məyən və yalnız Rəbbinə təvəkkül edən kimsələrdir”. (Bu vaxt) Ukkaşə İbn Mihsən  ayağa qalxıb dedi: “(Ya Rəsulullah! Allaha dua et), mən onlardanam!” Peyğəmbər: “Sən onlardansan!” dedi. Sonra başqa bir adam ayağa qalxıb: “(Ya Rəsulullah! Allaha dua et), məni onlardan etsin!” dedi. Peyğəmbər: “Bu xüsusda Ukkaşə səni qabaqladı”. (Buxari 5752, Muslim 323, 549)
عَنْ عَبْدِ اللهِ قَالَ كُنَّا مَعَ النَّبِيِّ فِي قُبَّةٍ فَقَالَ أَتَرْضَوْنَ أَنْ تَكُونُوا رُبُعَ أَهْلِ الْجَنَّةِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَتَرْضَوْنَ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ أَتَرْضَوْنَ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْلِ الْجَنَّةِ قُلْنَا نَعَمْ قَالَ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ إِنِّي لَأَرْجُو أَنْ تَكُونُوا نِصْفَ أَهْلِ الْجَنَّةِ وَذَلِكَ أَنَّ الْجَنَّةَ لَا يَدْخُلُهَا إِلَّا نَفْسٌ مُسْلِمَةٌ وَمَا أَنْتُمْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ إِلَّا كَالشَّعَرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَسْوَدِ أَوْ كَالشَّعَرَةِ السَّوْدَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الْأَحْمَرِ
132. Abdullah (İbn Məsud)  demişdir: “(Bir dəfə) biz Peyğəmbərlə  birlikdə bir çadırın içində idik. Bu vaxt Peyğəmbər  buyurdu: “Cənnət əhlinin dörddə biri olmaq istəyirsinizmi?”. Biz: “Bəli!” deyə cavab verdik. Yenə soruşdu: “Cənnət əhlinin üçdə biri olmaq istəyirsinizmi?”. Biz (bu səfər də): “Bəli!” deyə cavab verdik. Yenə soruşdu: “Cənnət əhlinin yarısı olmaq istəyirsinizmi?”. Biz (bu səfər də): “Bəli!” deyə cavab verdik. Onda Peyğəmbər  belə buyurdu: “Muhəmmədin canı Əlində olan (Allaha) and olsun ki, mən sizin Cənnət əhlinin yarısını təşkil edəcəyinizə ümid edirəm. (Agah olun ki,) Cənnətə yalnız müsəlman olan kəs girər. (Bilin ki,) siz, müşriklər arasında qara öküzün dərisindəki ağ tük və ya qırmızı öküzün dərisindəki qara tük kimisiniz”. (Buxari 6528, Muslim 325, 552)

قوله يقول الله لآدم

:

أخرج بعث النار من كل ألف تسعمائة وتسعة وتسعين


Allahın Adəmə: Hər 1000 Nəfərdən 999 Cəhənnəmdən Çıxarılması


حديث أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللهِ : يَقُولُ اللهُ: يَا آدَمُ فَيَقُولُ: لَبَّيْكَ وَسَعْدَيكَ وَالْخَيْرُ فِي يَدَيْكَ قَالَ: يَقُولُ: أَخْرِجْ بَعْثَ النَّارِ، قَالَ: وَمَا بَعثُ النَّارِ قَالَ: مِنْ كُلِّ أَلْفٍ، تِسْعَمِائَةٍ وَتِسْعَةً وَتِسْعِينَ، فَذَاكَ حَينَ يَشِيبُ الصَّغِيرُ، وَتَضَعُ كُلُّ ذَاتِ حَمْلٍ حَمْلَهَا، وَتَرَى النَّاسَ سُكَارَى وَمَا هُمْ بِسُكَارَى وَلكِنَّ عَذَابَ اللهِ شَدِيدٌ فَاشْتَدَّ ذَلِكَ عَلَيْهِمْ، فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللهِ أَيُّنَا ذَلِكَ الرَّجُلُ قَالَ: أَبْشِرُوا فَإِنَّ مِنْ يَأْجُوج وَمَأجُوجَ أَلْفًا وَمِنْكُمْ رَجُلٌ، ثُمَّ قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي في يَدِهِ إِنِّي لأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا ثُلُثَ أَهْلِ الْجَنَّةِ، قَالَ: فَحَمِدْنَا اللهَ وَكَبَّرْنَا، ثُمَّ قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي فِي يَدِهِ إِنِّي لأَطْمَعُ أَنْ تَكُونُوا شَطْرَ أَهْل الجَنَّةِ، إِنَّ مَثَلَكُمْ فِي الأُمَمِ كَمَثَلِ الشَّعَرَةِ الْبَيْضَاءِ فِي جِلْدِ الثَّوْرِ الأَسْوَدِ، أَوِ الرَّقْمَةِ فِي ذِرَاعِ الْحِمَارِ
133. Əbu Səid əl-Xudri  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “(Qiyamət günü) Allah buyuracaq: “Ey Adəm!” deyə buyuracaq. Adəm deyəcək: “Buyur, hüzurun­dayam və əmrinə müntəzirəm. Xeyir yalnız Sənin Əlindədir!” Allah buyuracaq: “Cəhənnəmə vasil olacaq kimsələri ayır!” Adəm deyəcək: “Cəhənnəmə vasil olanların (sayı) nə qədərdir?”. Allah buyuracaq: “Hər min nəfərdən doqquz yüz doxsan doqquzu (Cəhənnəmə gedəcək)”.

O zaman uşaqların saçları ağaracaq, hamilə qadın bətnindəkini salacaq, insanları sərxoş görəcəksən, halbuki onlar sərxoş olmayacaqlar. Ancaq Allahın əzabı çox şiddətlidir”. (əl-Həcc 2).

Səhabələrə bu ağır gəldi və onlar: “Ya Rəsulullah, hansımız o bir nəfərdən olacaq?” deyə soruşdular. Peyğəmbər: “Sevinin! Heç şübhəsiz ki, sizdən hər bir nəfərin müqabilində Yəcuc və Məcuc tayfalarından min nəfər (Cəhənnəmə atılacaq)”. Sonra Peyğəmbər  davam edib buyurdu: “Canım Əlində olan Allaha and olsun ki, mən sizin Cənnət əhlinin üçdə birini təşkil edəcəyinizə ümid edirəm”. (Bunu eşidəndə) biz: “Allaha həmd etdik və təkbir gətirdik”. Sonra o belə buyurdu: “Canım Əlində olan Allaha and olsun ki, mən sizin Cənnət əhlinin yarısını təşkil edəcəyinizə ümid edirəm. Sizinlə əvvəlki ümmətlərin misalı, qara öküzün dərisindəki ağ tükün və ya uzunqulağın qılçasının iç tərəfində olan dairəvarı ləkənin misalına bənzəyir”. (Buxari 6530, 3348, Muslim 327, 554)








كتاب الطهارة



Təharət Kitabı








وجوب الطهارة للصلاة


Namaz Üçün Təharətin Vacib Olması


حديث أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ  قَالَ: لاَ يَقْبَلُ اللهُ صَلاةَ أَحَدِكُمْ إِذَا أَحْدَثَ حَتَّى يَتَوَضَّأَ
134. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən biriniz təbii ehtiyacını dəf etdikdən sonra dəstəmaz almayınca, onun namazı qəbul olunmaz!” (Buxari 6954, Muslim 330, 559)

صفة الوضوء وكماله


Dəstəmazın Sifəti Və Onun Kamilliyi


عَنْ عُثْمَانَ بْنَ عَفَّانَ ، أَنَّهُ دَعَا بِإِنَاءٍ، فَأَفْرَغَ عَلَى كَفَّيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ فَغَسَلَهُمَا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَمِينَهُ فِى الإِنَاءِ فَمَضْمَضَ، وَاسْتَنْشَقَ، ثُمَّ غَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، وَيَدَيْهِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ ثَلاَثَ مِرَارٍ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ ثَلاَثَ مِرَارٍ إِلَى الْكَعْبَيْنِ، ثُمَّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  «مَنْ تَوَضَّأَ نَحْوَ وُضُوئِى هَذَا، ثُمَّ صَلَّى رَكْعَتَيْنِ، لاَ يُحَدِّثُ فِيهِمَا نَفْسَهُ، غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ».
135. Osman İbn Əffan  su gətizdirib (dəstəmaz aldı), əllərinə su töküb onları üç dəfə yudu; sonra sağ əlini qaba salıb su götürdü və bununla həm ağzını yaxaladı, həm də burnunun içini yudu; sonra üç dəfə üzünü və üç dəfə qollarını dirsəklərə qədər yudu; sonra başına məsh çəkdi; sonra üç dəfə ayaqlarını topuqlara qədər yudu, sonra da dedi: “Peyğəmbər  buyurdu: “Mənim kimi dəstəmaz alıb, qəlbindən heç bir şey keçirtmədən iki rükət namaz qılan kimsənin keçmiş günahları bağışlanar.” (Buxari 159, Muslim 332, 561)

في وضوء النبي صلى الله عليه وسلم


Peyğəmbərin  Dəstəmazı


حديث عَبْدِ الله بْنِ زَيْدٍ سُئِلَ عَنْ وُضُوءِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَدَعَا بِتَوْرٍ مِنْ مَاءٍ، فَتَوَضَّأَ لَهُمْ وُضُوءَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ، فَأَكْفَأَ عَلَى يَدِهِ مِنَ التَّوْرِ، فَغَسَلَ يَدَيْهِ ثَلاَثًا، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فِي التَّوْرِ، فَمَضْمَضَ وَاسْتَنْشَقَ، وَاسْتَنْثَرَ بِثَلاَثِ غَرَفَاتٍ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَغَسَلَ وَجْهَهُ ثَلاَثًا، ثُمَّ غَسَلَ يَدَيْهِ مَرَّتَيْنِ إِلَى الْمِرْفَقَيْنِ، ثُمَّ أَدْخَلَ يَدَهُ فَمَسَحَ رَأْسَهُ، فَأَقْبَلَ بِهِمَا وَأَدْبَرَ مَرَّةً وَاحِدَةً، ثُمَّ غَسَلَ رِجْلَيْهِ إِلَى الْكَعْبَينِ
136. (Bir dəfə) Abdullah İbn Zeyddən Peyğəmbərin  (necə) dəstəmaz aldığını soruşdum. (Bunu eşitdikdə) o, bir qab (su) istədi və onlar üçün Peyğəmbərin dəstamaz aldığı kimi dəstəmaz aldı. Sonra qabdan əllərinə su tökdü və onları üç dəfə yudu. Sonra (sağ) əlini qabın içinə salıb bir ovuc su ilə həm ağzını yaxaladı, həm də burnunun içini yudu. Bunu üç dəfə təkrar etdi. Sonra (yenə) əlini qabın içinə salıb (ovuclarındakı su ilə) üç dəfə üzünü yudu. Sonra hər iki əlini dirsəklərə qədər iki dəfə yudu. Sonra (yenə) əlini qabın içinə salıb (yaş əlləri ilə) əllərini qabağa və dala apararaq bir dəfə başına məsh çəkdi. Sonra hər iki ayaqlarını topuqlara qə­dər yudu. (Sonra dedi: “Peyğəmbər  belə dəstəmaz alardı)”. (Buxari 186, 192, Muslim 346, 578)

الإيتار في الاستنثار والاستجمار


İstinsar Və İsticmarın Tək Edilməsi


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ ، عَنِ النَّبِىِّ  أَنَّهُ قَالَ: «مَنْ تَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ، وَمَنِ اسْتَجْمَرَ فَلْيُوتِرْ».
137. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Qoy dəstəmaz alan kəs burnuna su alıb (içini) yusun, (ayaqyolunda) daşla təmizlənən kəs tək sayda (daşla silinsin).” (Buxari 161, Muslim 350, 585)
عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  عَنِ النَّبِىِّ  قَالَ: «إِذَا اسْتَيْقَظَ - أُرَاهُ - أَحَدُكُمْ مِنْ مَنَامِهِ فَتَوَضَّأَ فَلْيَسْتَنْثِرْ ثَلاَثًا، فَإِنَّ الشَّيْطَانَ يَبِيتُ عَلَى خَيْشُومِهِ».
138. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Biriniz yuxudan oyanıb dəstəmaz aldığı zaman burnunun içini üç dəfə yusun. Çünki şeytan burun deşiyində gecələyir.” (Buxari 3295, Muslim 351, 587)

وجوب غسل الرجلين بكمالهما


İki Ayağın (Topuq Daxil Olmaqla) Tam Yuyulmasının Vacib Olması


عَنْ عَبْدِ اللهِ بْنِ عَمْرٍو  قَالَ: تَخَلَّفَ عَنَّا النَّبِيُّ  فِي سَفْرَةٍ سَافَرْنَاهَا فَأَدْرَكَنَا وَقَدْ أَرْهَقَتْنَا الصَّلاَةُ وَنَحْنُ نَتَوَضَّأُ فَجَعَلْنَا نَمْسَحُ عَلَى أَرْجُلِنَا فَنَادَى بِأَعْلَى صَوْتِهِ وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنْ النَّارِ مَرَّتَيْنِ أَوْ ثَلاَثًا.
139. Abdullah İbn Amr  rəvayət edir ki, səfərdə olduğumuz zaman Peyğəmbər  bizdən geri qaldı, sonra da namazın vaxtının çıxmağına az qalmış gəlib bizə çatdı. (Namazın vaxtı çıxacaqdı deyə,) biz dəstəmaz alıb ayaqlarımıza məsh etməyə başladıq. Peyğəmbər  (bunu görcək) uca səslə iki və ya üç dəfə belə buyurdu: “Atəşə girən topuqların vay halına!” (Buxari 60, 96, 163, Muslim 355, 595)
حديث أَبِي هُرَيْرَةَ كَانَ يَمُرُّ وَالنَّاسُ يَتَوَضَّؤُونَ مِنَ الْمِطْهَرَةِ؛ فَقَالَ: أَسْبِغُوا الْوُضوءَ، فَإِنَّ أَبَا الْقَاسِمِ  قَالَ: وَيْلٌ لِلأَعْقَابِ مِنَ النَّارِ
140. Əbu Hureyrə  yanımızdan keçirdi. İnsanlar təmizlik üçün hazırlanmış bir su qabından dəstəmaz alırdılar. Əbu Hureyrə: “Dəstəmazı tam və kamil alın, çünki Əbul Qasım  buyurdu: “Oda yanacaq daban­ların vay halına!” (Buxari 165, Muslim 242, 357, 597)

استحباب إطالة الغرة والتحجيل في الوضوء


Dəstəmazda Vacibdən Artığının Yuyulmasının Müstəhəb Olması


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ  قَالَ: سَمِعْتُ النَّبِىَّ  يَقُولُ: «إِنَّ أُمَّتِى يُدْعَوْنَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ غُرًّا مُحَجَّلِينَ مِنْ آثَارِ الْوُضُوءِ، فَمَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يُطِيلَ غُرَّتَهُ فَلْيَفْعَلْ».
141. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Ümmətim Qiyamət günü üzləri parlaq, əlləri və ayaqları nurlu olduğu halda gələcəklər”. Əbu Hureyra: “Aranızdan kim üzünün parlaqlığını artıra bilirsə, qoy artırsın!” (Buxari 136, Muslim 246, 363, 603)

السواك


Misvaq


عَنْ أَبِى هُرَيْرَةَ  أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ  قَالَ: «لَوْلاَ أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِى - أَوْ عَلَى النَّاسِ - لأَمَرْتُهُمْ بِالسِّوَاكِ مَعَ كُلِّ صَلاَةٍ».
142. Əbu Hureyra  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Əgər ümmətimə (və ya insanlara) ağır gəlməsəydi, onlara əmr edərdim ki, hər namazdan əvvəl (dişlərini) misvakla təmizləsinlər.” (Buxari 887, Muslim 252, 370, 612)
عَنْ أَبِي مُوسَى  قَالَ: أَتَيْتُ النَّبِىَّ  فَوَجَدْتُهُ يَسْتَنُّ بِسِوَاكٍ بِيَدِهِ يَقُولُ «أُعْ أُعْ»، وَالسِّوَاكُ فِى فِيهِ، كَأَنَّهُ يَتَهَوَّعُ.
143. Əbu Musa  rəvayət edir ki, mən Peyğəmbərin  yanına gəlib onun əlindəki misvakla (Ərak) dişlərini təmizlədiyini və ağzında misvak olduğu halda sanki öyüyürmüş kimi «u', u'»– səsi çıxartdığını gördüm. (Buxari 244, Musim 254, 373, 615)
عَنْ حُذَيْفَةَ  قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ.
144. Huzeyfə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  gecə yuxudan oyandıqda ağzını misvakla təmizləyərdi. (Buxari 245, Muslim 255, 374, 375, 618)

خصال الفطرة


Fitrətin Xisləti


عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ: الْفِطْرَة خَمْسٌ أَوْ خَمْسٌ مِنَ الْفِطْرَةِ: الْخِتَانُ، وَالاِسْتِحْدَادُ، وَنَتْفُ الإِبْطِ، وتَقْلِيمُ الأَظْفَارِ، وَقَصُّ الشَّارِبِ
145. Əbu Hureyrə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Fitrət beşdir (yaxud beş şey fitrətdəndir), sünnət etmək, qasığı qırxmaq, qoltuqaltı tükləri qopartmaq, dırnaqları kəsmək və bığları qısaltmaq”. (Buxari 5889, Muslim 257, 377, 620)
عَنْ ابْنِ عُمَرَ  عَنْ النَّبِيِّ  قَالَ: خَالِفُوا الْمُشْرِكِينَ وَفِّرُوا اللِّحَى وَأَحْفُوا الشَّوَارِبَ.
146. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Müşriklərə müxalif olun – saqqal buraxın və bığları qısaldın.” (Buxari 5892, Muslim 259, 382, 625)
عَنْ ابْنِ عُمَرَ  قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  انْهَكُوا الشَّوَارِبَ وَأَعْفُوا اللِّحَى
147. İbn Ömər  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Bığları qısaldın saqqal buraxın”. (Buxari 5893, Muslim 259, 380, 381, 623, 624)

الاستطابة


Ehtiyacı Ödədikdən Sonra Təmizlənmək


حديث أَبِي أَيُّوبَ الأَنْصَارِيِّ أَنَّ النَّبِيَّ  قَالَ: إِذَا أَتَيْتمُ الْغَائِطَ فَلاَ تَسْتَقْبِلُوا الْقِبْلَةَ وَلاَ تَسْتَدْبِرُوهَا، وَلكِنْ شَرِّقُوا أَوْ غَرِّبُوا قَالَ أَبُو أَيُّوبَ: فَقَدِمْنَا الشَّأْمَ فَوَجَدْنَا مَرَاحِيضَ بُنِيَتْ قِبَلَ الْقِبْلَةِ، فَنَنْحَرِفُ وَنَسْتَغْفِرُ اللهَ تَعَالَى
148. Yəhya İbn Yəhya demişdir: “Mən Süfyan İbn Uyeynəyə dedim: “Sən Zuhrinin (belə bir hədis) rəvayət etdiyini eşitmisənmi? Zuhri Əta İbn Yezid əl-Leysidən, o da Əbu Əyyubdan, o da Peyğəmbərdən  rəvayət etmişdir ki, o, belə buyurmuşdur: “Ayaqyoluna getdiyiniz zaman təbii ehtiyacınızı rəf etdikdə üzünüzü və ya arxanızı qibləyə çevirməyin. Üzünüzü şərqə və ya qərbə tərəf çevirin”. Əbu Əyyub: “Biz Şama gəldik və ayaqyollarının üzü qibləyə tikildiyini gördük. Biz (onların içində) yana çevrilir, (sonra da) Allahdan bağışlanma diləyirdik”. (Buxari 394, Muslim 264, 388, 632)
عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ  أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ إِنَّ نَاسًا يَقُولُونَ إِذَا قَعَدْتَ عَلَى حَاجَتِكَ، فَلاَ تَسْتَقْبِلِ الْقِبْلَةَ وَلاَ بَيْتَ الْمَقْدِسِ، لَقَدِ ارْتَقَيْتُ يَوْمًا عَلَى ظَهْرِ بَيْتٍ لَنَا، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ  عَلَى لَبِنَتَيْنِ مُسْتَقْبِلاً بَيْتَ الْمَقْدِسِ لِحَاجَتِهِ.
149. Abdullah İbn Ömər  dedi: “Bəzi adamlar: “Təbii ehtiyacınızı rəf etmək üçün oturduğunuz zaman üzünüzü qibləyə və ya Beytül Məqdisə tərəf çevirməyin” deyirlər. Mən (isə yalnız onu deyə bilərəm ki,) bir gün evimizin damının üstünə çıxmışdım. Bu vaxt mən Peyğəmbəri  üzünü Beytül Məqdisə tərəf tutaraq, iki kərpic üstündə oturub təbii ehtiyacını rəf etdiyini gördüm.” (Buxari 145, Muslim 266, 390, 634)
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ: حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنْ عَمِّهِ وَاسِعِ بْنِ حَبَّانَ، عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: رَقِيتُ عَلَى بَيْتِ أُخْتِي حَفْصَةَ، فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ  قَاعِدًا لِحَاجَتِهِ، مُسْتَقْبِلَ الشَّامِ، مُسْتَدْبِرَ الْقِبْلَةِ.
150. İbn Ömər  demişdir: “(Bir gün) mən bacım Həfsənin evinin üstünə çıxdım və Rəsulullahın  üzü Şama və arxası qibləyə tərəf oturub təbii ehtiyacını rəf etdiyini gördüm”. (Buxari 148, 3102, Muslim 266, 391, 635;)

النهي عن الاستنجاء باليمين


Sağ Əllə Təmizlənməyin Qadağan Olunması


عَنْ أَبِى قَتَادَةَ  قَالَ، قَالَ رَسُولُ اللَّهِ  «إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلاَ يَتَنَفَّسْ فِى الإِنَاءِ، وَإِذَا أَتَى الْخَلاَءَ فَلاَ يَمَسَّ ذَكَرَهُ بِيَمِينِهِ، وَلاَ يَتَمَسَّحْ بِيَمِينِهِ».
151. Əbu Qətadə  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  buyurdu: “Sizdən biriniz (bir şey) içdikdə qabın içinə üfürməsin, subaşına çıxdıqda sağ əli ilə cinsiyyət üzvünə toxunmasın və (onu) sağ əli ilə təmizləməsin.” (Buxari 153, 5630, Muslim 267, 392, 636, 637, 638)

التيمن في الطهور وغيره


Təmizlikdə Və S. İşlərdə Sağdan Başlamaq


عَنْ عَائِشَةَ  قَالَتْ: كَانَ النَّبِىُّ  يُعْجِبُهُ التَّيَمُّنُ فِى تَنَعُّلِهِ وَتَرَجُّلِهِ وَطُهُورِهِ وَفِى شَأْنِهِ كُلِّهِ.
152. Aişə  rəvayət edir ki, “Peyğəmbər  ayaqqabılarını geyindikdə, saçını daradıqda, yuyunduqda və bütün işlərində sağdan başlamağı sevərdi.” (Buxari 168, Muslim 268, 396, 640)

الاستنجاء بالماء من التبرز


Böyük Ayaq Yolundan Sonra Su İlə Təmizlənmək


عَنْ أَنَسٍ  قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ  يَدْخُلُ الْخَلاَءَ، فَأَحْمِلُ أَنَا وَغُلاَمٌ إِدَاوَةً مِنْ مَاءٍ، وَعَنَزَةً، يَسْتَنْجِى بِالْمَاءِ.
153. Ənəs  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  ayaqyoluna getdikdə mən və mənim kimi bir uşaq ona bir cürdək su və ağac parçası aparardıq. O, su ilə təmizlənərdi.” (Buxari 152, Muslim 271, 399, 643)
عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ  قَالَ: كَانَ النَّبِىُّ  إِذَا تَبَرَّزَ لِحَاجَتِهِ أَتَيْتُهُ بِمَاءٍ فَيَغْسِلُ بِهِ.
154. Ənəs İbn Malik  rəvayət edir ki, Peyğəmbər  təbii ehtiyacını rəf etmək üçün bayıra çıxdıqda mən ona su gətirərdim və o, su ilə yuyunardı. (Buxari 217, Muslim 271, 400, 644)

المسح على الخفين


Xuflara Məsh Etmək


عَنْ جَرِيرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ ، أَنَّهُ بَالَ ثُمَّ تَوَضَّأَ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى، فَسُئِلَ فَقَالَ: رَأَيْتُ النَّبِىَّ  صَنَعَ مِثْلَ هَذَا.
155. Cərir İbn Abdullahdan  rəvayət edilir ki, (bir dəfə) o təbii ehtiyacını rəf etdikdən sonra dəstəmaz aldı və məstlərinə məsh çəkdi. Sonra da qalxıb namaz qıldı. (Bu haqda) ondan soruşduqda: “Mən Peyğəmbərin  bu cür etdiyini görmüşəm” dedi. (Buxari 387, Muslim 272, 401, 645)
حديث حُذَيْفَةَ ، قَالَ: رَأَيْتُنِي أَنَا وَالنَّبِيَّ  نَتَمَاشَى، فَأَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ خَلْفَ حَائِطٍ فَقَامَ كَمَا يَقُومُ أَحَدُكُمْ، فَبَالَ، فَانْتَبَذْتُ مِنْهُ، فَأَشَارَ إِلَيَّ فَجِئْتُهُ، فَقُمْتُ عِنْدَ عَقِبِهِ حَتَّى فَرَغَ
156. Huzeyfə  digər rəvayətində deyir ki, mən kənara çəkildim. O, məni işarə ilə (yanına) çağırdı. O, (təbii ehtiyacını rəf edib) qurtaranadək mən onun arxa tərəfində dayandım. (Buxari 225, Muslim 273, 403, 648)
حديث الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنْ رَسُولِ اللهِ  ، أَنَّهُ خَرَجَ لِحَاجَتِهِ فَاتَّبَعَهُ الْمُغِيرَةُ بِإِدَاوَةٍ فِيهَا مَاءٌ، فَصَبَّ عَلَيْهِ حِينَ فَرَغَ مِنْ حَاجَتِهِ، فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى الْخُفَّيْنِ
157. Muğirə İbn Şobədən  rəvayət edilir ki, (bir dəfə) Peyğəmbər  təbii ehtiyacını rəf etmək üçün çölə çıxdı. Muğirə bir cürdək su ilə onu təqib etdi. Peyğəmbər  təbii ehtiyacını rəf etdiyi zaman Muğirə onun əlinə su tökdü. Peyğəmbər  dəstəmaz aldı və məstlərinin üzərinə məsh çəkdi”. (Buxari 203, Muslim 274, 404, 649)
عَنِ المُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ  قَالَ: كُنْتُ مَعَ النَّبِىِّ  فِى سَفَرٍ، فَقَالَ: «يَا مُغِيرَةُ، خُذِ الإِدَاوَةَ». فَأَخَذْتُهَا، فَانْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ  حَتَّى تَوَارَى عَنِّى فَقَضَى حَاجَتَهُ، وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ شَأْمِيَّةٌ، فَذَهَبَ لِيُخْرِجَ يَدَهُ مِنْ كُمِّهَا فَضَاقَتْ، فَأَخْرَجَ يَدَهُ مِنْ أَسْفَلِهَا، فَصَبَبْتُ عَلَيْهِ فَتَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ، وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ، ثُمَّ صَلَّى.
158. Muğira İbn Şobə  rəvayət edir ki, (bir dəfə) mən Peyğəmbərlə  birlikdə səfərdə olarkən o mənə: “Ey Muğira, götür bu qabı” deyə buyurdu. Mən də onu götürdüm. Peyğəmbər  gözdən itənədək uzağa gedib təbii ehtiyacını rəf etdi. Onun əynində Şam cübbəsi var idi. O, əlini cübbənin qolundan çıxarmaq istədikdə onun çox dar olduğunu gördü və (buna görə də) əlini cübbənin aşağı tərəfindən çıxartdı. Mən onun əlinə su tökdüm və o, namaz üçün dəstəmaz aldığı qaydada dəstəmaz alıb məstlərinə məsh çəkdi, sonra da namaz qıldı. (Buxari 363, Muslim 274, 407, 653)
حديث الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ ، قَالَ: كُنْتُ مَعَ النَّبِيِّ  ذَاتَ لَيْلَةٍ فِي سَفَرٍ، فَقَالَ: أَمَعَكَ مَاءٌ قُلْتُ: نَعَمْ؛ فَنَزَلَ عَنْ رَاحِلَتِهِ، فَمَشَى حَتَّى تَوَارَى عَنِّي فِي سَوَادِ اللَّيْلِ، ثُمَّ جَاءَ، فَأَفْرَغْتُ عَلَيْهِ الإِدَاوَةَ، فَغَسَلَ وَجْهَهُ وَيَدَيْهِ وَعَلَيْهِ جُبَّةٌ مِنْ صُوفٍ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يُخْرِجَ ذِرَاعيْهِ مِنْهَا، حَتَّى أَخْرَجَهُمَا مِنْ أَسْفَلِ الْجبَّةِ، فَغَسَلَ ذِرَاعَيْهِ، ثُمَّ مَسَحَ بِرَأْسِهِ، ثُمَّ أَهْوَيْتُ لأَنْزِعَ خُفَّيْهِ، فَقَالَ: دَعْهُما فَإِنِّي أَدْخَلْتُهُمَا طاهِرَتَيْنِ فَمَسَحَ عَلَيْهِمَا
159. Muğirə İbn Şobə  demişdir: “Səfərlərin birində gecə ikən Peyğəmbərin  yanında durmuşdum. Məndən: “Yanında su varmı?” deyə soruşdu. Mən: “Bəli!” deyə cavab verdim. O, miniyindən yerə endi və (təbii ehtiyacını rəf etməyə) getdi. Nəhayət, gecənin qaranlığında gözdən itdi. Sonra (mənim yanıma) gəldi və mən onun əlinə su tökdüm. O, üzünü yudu. Əynində yun cübbə var idi. O, qollarını cübbənin qolundan çıxarda bilmədi. Nəhayət, qollarını cübbənin aşağısından çıxardıb onları yudu və başına məsh etdi. Sonra mən onun məstlərini çıxartmaq üçün aşağı əyildim. (O mənə): “Dəymə onlara! Mən onları (ayaqlarım) pak olduğu halda geyinmişəm” dedi və (məstlərinin üzərinə) məsh çəkdi”. (Buxari 5799, Muslim 274, 408, 654)
?


------aba-jdad---------39.html

------aba-jdad---------8.html

------augusto-boal.html

------bbbbb-bbbbb-2.html

------cfg--edfwsg.html